Rib and Sea

Το σωσίβιο, το quick stop και η ζώνη σώζουν ζωές

Αναμνήσεις

mem

Η ιστορία των πρώτων δύο χρόνων του Ο.Φ.Σ.Ε. (1987-1989) σε εικόνες.

diorygaofseΟ "Όμιλος Φουσκωτών Σκαφών Ελλάδος" (Ο.Φ.Σ.Ε.) είναι το πρώτο μη κερδοσκοπικό σωματείο που ιδρύθηκε στην Ελλάδα από ιδιοκτήτες φουσκωτών σκαφών. Η ίδρυσή του ήταν ιδέα του Ιωσήφ Παπαδόπουλου και το Καταστατικό του σωματείου εγκρίθηκε τον Νοέμβριο του 1987.

Σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα το νεοσύστατο σωματείο, παρά τις αντίθετες προβλέψεις, έγινε γνωστό και παραγματοποίησε πολλές και μεγάλες ομαδικές θαλασσινές εκδηλώσεις που τις υποστήριξαν χορηγοί όπως η ΕΒΓΑ, η HENNINGER, η COCA COLA, το Ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ, η SOSCO, η LACOSTE, η TAG HEUER, η Θ.Ε.Σ. και τα έντυπα της ΓΡΑΜΜΗ Α.Ε.

Περισσότερα...

Με φουσκωτό στη Σκωτία (1991) - "The Highlands and Islands R.I.B. Race".

Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

scotland4Τελικώς η καραντίνα του κορωναϊού, σε εμένα τουλάχιστον, προσέφερε κάτι θετικό. Τέσσερις χιλιάδες περίπου slides, που αναπαύονταν στις θήκες τους από τα τέλη της δεκαετίας του '80, μετετράπησαν σε ψηφιακές φωτογραφίες, αναδύοντας μέσα από το σκανάρισμά τους μαγικές και αξέχαστες εικόνες από ένα όμορφο παρελθόν γεμάτο θάλασσα, ταξίδια και φουσκωτά σκάφη.

scotland3Ανάμεσα σ' αυτά και το ταξίδι στη Σκωτία το καλοκαίρι του 1991, όταν μαζί με τον δεκάχρονο τότε γιο μου Γιάννη και τους καλούς μου φίλους Γιάννη Παραδεισιάδη και Θανάση Γλάρο ξεκινήσαμε από τη μαρίνα της Ζέας με ένα φουσκωτό σκάφος μήκους 7,4 μέτρων της "Olympic Hellas" για να φθάσουμε εν πλω μέχρι το Inverness της Σκωτίας όπου θα παίρναμε μέρος στον διεθνή αγώνα "The Highlands and Islands R.I.B. Race". Ένας επίπονος αγώνας αντοχής και ταχύτητας 500 ν. μιλίων γύρω απ' τη Σκωτία.

Περισσότερα...

Ένα εξαιρετικό αφιέρωμα για τους 50άρηδες.

Πηγή : https://www.tilestwra.com/ena-exeretiko-afieroma-gia-tous-50arides/

penintarides1Σύμφωνα με τις στατιστικές, αυτοί από εμάς που ήμασταν παιδιά τις δεκαετίες του 40 50 60 και 70 πιθανόν δεν θα έπρεπε να είχαμε επιζήσει.

Οι κούνιες μας ήταν βαμμένες με γυαλιστερή λαδομπογιά με βάση το μόλυβδο. Τα πατώματα είχαν μωσαϊκό που σου περόνιαζε τα κόκκαλα κι οι κρεβατοκάμαρες ξύλινα πατώματα που τα γυάλιζαν με παρκετίνη, με κάτι βαρειές παρκετέζες και κάθε τόσο αγκίθες καρφωνόντουσαν στις ξυπόλητες πατούσες μας.

Οι παιδικές αρρώστιες έκαναν θραύση. Κάθε τόσο κι ένας φίλος ή συμμαθητής πάθαινε ιλαρά, κοκύτη, μαγουλάδες, ανεμοβλογιά.

Περισσότερα...

Το πρώτο κάλυμμα-τέντα πλεύσης για φουσκωτό σκάφος από τον Μάκη Παυλάτο (1987)

Θυμάται και γράφει ο Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

kalymma4.95Ανατρέχοντας χθες στο αρχείο των παλαιών φωτογραφιών μου, έπεσα επάνω σε μερικές από αυτές που με έκαναν να νοσταλγήσω κάποιες όμορφες στιγμές του παρελθόντος. Καθώς όμως το αυθεντικό υλικό ήταν έγχρωμες διαφάνειες (slides), η μετατροπή τους σε ψηφιακή μορφή είχε σαν συνέπεια την ποιοτική τους υποβάθμιση. Θα μοιραστώ μαζί σας την ιστορία κάθε μίας εξ αυτών αφού οι αναμνήσεις ευδοκιμούν ιδιαιτέρως κατά την διάρκεια μιας υποχρεωτικής καραντίνας όπως αυτή που βιώνουμε εδώ και πάνω από ένα μήνα.

Περισσότερα...

Το ξεχασμένο τραίνο στον ανενεργό σταθμό του Μαρκόπουλου που αγάπησαν τα δένδρα.

Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

stathmosΚάτι με πιάνει όταν περνάω από εγκαταλελειμμένα χωριά, βυθισμένα πλοία, ανενεργούς και ξεχασμένους σιδηροδρομικούς σταθμούς. Τι βίτσιο κι' αυτό, θα έλεγε κανείς, να μιλούν όλα αυτά στην ψυχή σου.

Μαζί σχεδόν με την εσωτερική μας "μετανάστευση" στο Κορωπί, άρχισαν και οι δικές μου εξερευνήσεις στα πέριξ. Είναι πάγεια τακτική μου αυτή. Πρέπει, εκτός των άλλων, να γνωρίζω τις trainoοδούς διαφυγής σε περιπτώσεις εκτάκτου ανάγκης. Ουδείς γνωρίζει τι είδους έκτακτες ανάγκες μπορεί να τύχουν...

Έχω περάσει λοιπόν πολλές φορές απ' το Μαρκόπουλο, καθ' οδόν προς Πόρτο Ράφτη, Ραφήνα, Αρτέμιδα και Βραυρώνα και, περιέργως, ουδέποτε είχα προσέξει το πέτρινο κτίριο στην είσοδο του Μαρκόπουλου με την επιγραφή "Μαρκόπουλο" πάνω απ' την είσοδό του.

Περισσότερα...