Rib and Sea

Το σωσίβιο, το quick stop και η ζώνη σώζουν ζωές

Αναμνήσεις

mem

Γαλάζια άβυσσος.

Αναδημοσίευση από το τεύχος Δεκεμβρίου 1994 του περιοδικού "Γιώτιγκ & Θάλασσα".

Θυμάται και περιγράφει ο Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Σκέτη ιεροτελεστία το ντύσιμο για εκείνη την κατάδυση...Το εγχείρημα της αυτόνομης κατάδυσης στα 200 μέτρα, σε ανοικτή θάλασσα από τον Κώστα Θωκταρίδη, είχε ήδη αναβληθεί για την Δευτέρα 26 Σεπτεμβρίου του 1994. Τα τεχνικά προβλήματα που αντιμετώπιζα στο επαγγελματικό φουσκωτό που είχα εκείνη την εποχή και θα εκτελούσε χρέη σκάφους ασφαλείας, τράβηξαν μερικές ημέρες πίσω την προσπάθεια και, μαζί, την αγωνία για το αποτέλεσμα. Τα πάντα ωστόσο ήταν έτοιμα το πρωί εκείνης της Δευτέρας στο Καλαμάκι. Το κλειστό φορτηγάκι του Κώστα μετακόμισε, κυριολεκτικώς, τον καταδυτικό εξοπλισμό και τους τέσσερις αυτοδύτες στο επτάμετρο φουσκωτό. Εικοσιμία φιάλες κατάδυσης και δύο τεράστιες φιάλες οξυγόνου, ένα κινητό φαρμακείο, καταδυτικές στολές, μάσκες, πέδιλα, ρυθμιστές, λεκάνες με σχοινιά, βάρη και πλωτήρες φορτώθηκαν στο φουσκωτό που έμοιαζε να μην καταλαβαίνει και πολλά πράγματα.

Περισσότερα...

Όταν ο Τάσος Αλιφέρης κατήγγειλε τον Αριστοτέλη Παυλίδη.

Θυμάται ο Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Την 13η Ιουνίου 2006 με προσκάλεσαν οι συντελεστές της τηλεοπτικής εκπομπής "Επίκαιρα" του "Τηλε Αστυ", προκειμένου να σχολιάσω μαζί τους τα προβλήματα της ακτοπλοϊκής σύνδεσης των μικρών και ακριτικών νησιών του Αιγαίου. Κατά την διάρκεια της εκπομπής προεβλήθησαν πλάνα από το ντοκυμαντέρ που είχα γυρίσει το καλοκαίρι του 1994 στην Κάσο, ενώ υπήρξε και τηλεφωνική επικοινωνία με τον αείμνηστο δήμαρχο της Τήλου Τάσο Αλιφέρη, ο οποίος κατήγγειλε τον ανηλεή πόλεμο που υφίστατο η Τήλος εκείνη την εποχή από τις ενέργειες του τότε υπουργού Αιγαίου Αριστοτέλη Παυλίδη, που σκοπό είχαν την αξιοποίηση των πελατειακών του σχέσεων με τους ψηφοφόρους του, αλλά και την εξυπηρέτηση των συμφερόντων συγκεκριμένων ακτοπλοϊκών εταιρειών.

Περισσότερα...

Η τρίτη, εν σειρά, συναυλία του Μάριου Φραγκούλη στην Κάσο (2005)

Βιντεοσκόπησε και θυμάται ο Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Ο Μάριος ΦραγκούληςΟ διεθνούς φήμης Έλληνας τενόρος Μάριος Φραγκούλης συνέδεσε άρρηκτα το όνομά του με την ιδιαίτερη πατρίδα του, την Κάσο, από το 2003 μέχρι και το 2009. Επτά, συνολικώς, συνεχόμενες συναυλίες του ήταν αρκετές για να αναβαθμίσουν τα πολιτιστικά καλοκαίρια του ακριτικού και ξεχασμένου νησιού και να το κάνουν ευρύτερα γνωστό και πόλο έλξης πολλών επισκεπτών, οι οποίοι ταξίδευσαν στην Κάσο με την ευκαιρία των συναυλιών του διάσημου Έλληνα τενόρου. Δεν είναι μάλιστα τυχαίο που ο Δήμος Κάσου αποφάσισε, στην τρίτη εν σειρά συναυλία του Μάριου - αυτή που σε λίγο θα απολαύσετε - να τον ανακηρύξει επίτιμο δημότη του νησιού.

Περισσότερα...

Η συναυλία του Μάριου Φραγκούλη στην Κάσο (Αύγουστος 2004).

Βιντεοσκόπησε και θυμάται ο Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Ο Μάριος Φραγκούλης έδωσε λάμψη στην Κάσο την δεκαετία του '90Όλοι γνωρίζουν τον διεθνούς φήμης Έλληνα τενόρο Μάριο Φραγκούλη. Αυτό που λίγοι όμως γνωρίζουν είναι ότι, από την πλευρά του πατέρα του, ο Μάριος είναι Κασιώτης. Εν τούτοις, οι επισκέψεις του στη μικρή, ιδιαίτερη πατρίδα του στο παρελθόν ήταν σπάνιες. Από το 2003, όμως, μέχρι και το 2009, με την υποστήριξη της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου, της Νομαρχίας Δωδεκανήσων και του Δήμου Κάσου, ο Μάριος πραγματοποίησε επτά συνεχόμενες συναυλίες στο ακριτικό νησί, στον ιδανικότερο ίσως υπαίθριο συναυλιακό χώρο του Αιγαίου: το γραφικό λιμανάκι της Μπούκας! Δυστυχώς, με την έφοδο του Δ.Ν.Τ. και των τροϊκανών, σταμάτησαν και οι συναυλίες του Μάριου στην ιδιαίτερη πατρίδα του. 

Περισσότερα...

Η "διάρρηξη" του Άϊ Φανούρη στην Κάσο (Αύγουστος 2005).

Θυμάται και περιγράφει ο Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Το εκκλησάκι του Αγίου Φανουρίου που έγινε θέατρο... πολεμικών επιχειρήσεων τον Αύγουστο του 2005Τον Αύγουστο του 2005, όπως και κάθε Αύγουστο άλλωστε από το 1982 και μετά, ήμουν στην Κάσο. Οι ημέρες των διακοπών τελείωναν και αυτό το καταλαβαίναμε, κυρίως, από το ότι πλησίαζε η εορτή του Αγίου Φανουρίου και το πανηγύρι του. Το γραφικό εκκλησάκι, στον οικισμό της Αγίας Μαρίνας, συγκεντρώνει ανέκαθεν πολύ κόσμο που προσέρχεται για να προσκυνήσει, να γευτεί το υπέροχο πιλάφι με κανέλλα και να χορέψει σούστα στον ρυθμό της λύρας και του λαούτου. Είναι, θα έλεγε κανείς, το πανηγύρι του πρώτου αποχαιρετισμού, μιας και το τελευταίο είναι αυτό που λαμβάνει χώρα στο ξωμονάστηρο του Άϊ Μάμμα στις αρχές Σεπτεμβρίου.

Περισσότερα...