Rib and Sea

Το σωσίβιο, το quick stop και η ζώνη σώζουν ζωές

Αναμνήσεις

mem

Ιπποδάμειος Αρχαιολογικός χώρος Πειραιά.

Θυμάται ο ιατρός Μανώλης Αρ. Χριστουλάκης.

Στη "ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ" δημοσιεύτηκε μια "ανακοίνωση" της Δ/νσης της Ραλλείου, που ασφαλώς θα χαροποίησε πολλούς, ιδιαίτερα εκείνους που στο παρελθόν, πριν 16 χρόνια, με τις αξιοπρεπείς προσπάθειές των, προστάτευσαν τον Ιπποδάμειο αρχαιολογικό χώρο και διαφύλαξαν την αξιοπρέπεια, το γόητρο και το κύρος της Ραλλείου. Η είδηση ότι η Ράλλειος θα φιλοξενήσει αλλοδαπούς καθηγητές και μαθήτριες, στα πλαίσια του προγράμματος ΕΡΑΣΜΟΣ, και με την ευκαιρία αυτή θα τους ξεναγήσει στο νεότευκτο σχολικό συγκρότημά της. Σκεφθείτε αυτό να γινότανε στο κτίριο που επιθυμούσε η τότε Νομάρχης (κα Τσανάκη), πάνω στα αρχαία. Τι καταισχύνη!

Αποτελεί αναπόφευκτο, το να απολαμβάνουν οι νεώτεροι τους καρπούς των προσπαθειών των προηγουμένων. Οφείλουν όμως οι νεώτεροι, εάν τους διακρίνει σεβασμός, ευσυνειδησία και ειλικρίνεια, να εκφράζουν τουλάχιστον στους παλαιότερους, στοιχειωδώς, ευγνωμοσύνη.

Περισσότερα...

Όταν το χιόνι έφθασε το 1 μέτρο ύψος στον Πειραιά!

Θυμάται ο Μανώλης Αρ. Χριστουλάκης.

Παγερό εκείνο το απόβραδο. Η χωνεμένη καρβουνόσκονη στο μαγκάλι έστελνε τις τελευταίες της αναλαμπές κι εμείς  πέντε άτομα στριμωγμένοι γύρω από το γύφτικο μαγκάλι προσπαθούσαμε να ζεστάνουμε τα παγωμένα χέρια μας, που τα δάκτυλά τους, πρησμένα σαν λουκάνικα από τις χιονίστρες, μας βασάνιζαν ανείπωτα.

Η μάνα είχε βάλει μια μεγάλη κατσαρόλα γεμάτη νερό πάνω στην γκαζιέρα, έριξε μερικά κλωνάρια φλισκούνι  και σε λίγο μια γλυκιά μυρουδιά γέμισε τη μικρή μας κουζινίτσα. Λεπτές φέτες μαύρο ψωμί, ακουμπισμένες  στην τσιμπίδα πάνω από τη χόβολη, σκόρπιζαν την ευωδιά του καψαλισμένου ψωμιού.

Περισσότερα...

Στο χείλος του τάφου...

Από τον καρδιολόγο Μανώλη Αρ. Χριστουλάκη.

Οι ναυτικοί μας δεν δοκιμάζονται από σκληρές περιπέτειες μόνο όταν βρίσκονται στη γέφυρα, στην κουβέρτα ή στο στόκολο αλλά και στη στεριά, αν η μοίρα το ζητήσει.

Χειρουργικές περιπέτειες και γνωριμία με τον χειρουργό Σοφοκλή Μαυραντώνη.

12 Δεκεμβρίου 1980.

Γνωστός γιατρός της πόλης μας εισάγεται κατεπειγόντως σε μια Κλινική της Αθήνας  για να χειρουργηθεί. Δεν συμπαθεί ιδιαίτερα τις ιδιωτικές Κλινικές αλλά στην απόφασή του βάρυνε το γεγονός ότι στην συγκεκριμένη χειρουργούσε ο γνωστός του από άλλη, παλαιότερη, χειρουργική περιπέτειά του (τον Φεβρουάριο του 1960), που τον έσωσε κυριολεκτικά από του «Χάρου τα δόντια». Μια παραμελημένη «ρήξη σκωληκοειδούς», που προκάλεσε μια «εγκεκυστωμένη» περιτονίτιδα, (ευτυχώς!), παρ΄ολίγο να αποβεί μοιραία για τον φίλο μας.

Περισσότερα...

Γιατί έπεσε το ελικόπτερο στα Ίμια το 1996;

Γράφει ο Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Ακούω, όλες αυτές τις ημέρες, με αφορμή την επέτειο των 20 ετών από την αποφράδα εκείνη νύχτα των Ιμίων, την πτώση του ελληνικού ελικοπτέρου και τον θάνατο των τεσσάρων επιβαινόντων, να αναβιώνουν διάφορα σενάρια, που "έπαιξαν" και τότε. Ένα από αυτά τα σενάρια ήταν ότι το ελικόπτερο κτυπήθηκε από τους τούρκους κομμάντος, ενώ ένα άλλο ότι υπήρξαν ηλεκτρονικές παρεμβολές στα όργανα πλοήγησής του. Στην προδοτική στάση του τότε "thanks America" Σημίτη και του "μαζί τα φάγαμε" Θόδωρου Πάγκαλου, δεν θέλω να αναφερθώ γιατί θα κάνω εμετό.

Δεν ήθελα να ασχοληθώ ξανά με το θέμα αυτό, το οποίο απασχόλησε και μένα τότε, μόνο και μόνο για να είμαι μέσα στην "επικαιρότητα" ή για να αντιγράψω την "επικαιρότητα" μέσω των άρθρων άλλων συναδέλφων. Και δεν ήθελα, κυρίως, γιατί στα ερωτήματα που είχα για εκείνο το συμβάν πήρα πριν από 4 χρόνια υπεύθυνες απαντήσεις από τον άνθρωπο που καταδύθηκε τότε στο κουφάρι του ελικοπτέρου. Τον καλό μου φίλο, εξαιρετικό Άνθρωπο και ταλαντούχο αυτοδύτη Κώστα Θωκταρίδη : http://www.ribandsea.com/face/857-2013-01-06-08-08-28

Περισσότερα...

Στρατιωτικές αναμνήσεις.

Του Ιατρού Μανώλη Αρ. Χριστουλάκη.
 
Ένα πρωτοφανές περιστατικό.

Μισώ τον πόλεμο, τόσο από βιώματά μου όσο και από πεποίθηση. Δικαιολογημένα, θα με ρωτήσετε. «Μα υπάρχει άνθρωπος που "φιλεί" τον πόλεμο;».Η προσωπική μου απάντηση είναι «ΝΑΙ». Μπορεί να είναι λίγοι αλλά είναι ισχυροί, παντοδύναμοι, δικτάτορες, μονοκράτορες, πλανητάρχες, εξουσιαστές και καταπιεστές των λαών (οικονομικοί, στρατιωτικοί, θρησκευτικοί κ.ά.), πολεμοχαρείς και πολεμοκάπηλοι, βιομήχανοι πολεμικών όπλων κλπ.

Οι α χαίοι μας, αυτόν που μισούσε τον πόλεμο τον ονόμαζαν μισοπόρπακα. Πόρπαξ (-ακος) λεγότανε η εσωτερική λαβή της ασπίδας. Ίσως αυτή η λαβή να βασάνιζε, να τραυμάτιζε, να κούραζε τόσο πολύ το χέρι, που ο οπλίτης την μισούσε, και μ' αυτήν και την ασπίδα του, το κύριο αμυντικό όπλο του και, κατ' επέκταση, και τον πόλεμο. Παιχνίδιασμα μιας γλώσσας κι ενός πνεύματος ανεπανάληπτου.

Περισσότερα...