Rib and Sea

Το σωσίβιο, το quick stop και η ζώνη σώζουν ζωές

Αναμνήσεις

mem

Οι θαλασσινές ψυχές.

Θυμάται και γράφει ο Μπάμπης Κωνσταντάτος.

Περίεργες μέρες περνάμε, αλμυρά μου φιλαράκια, και για να ξεφύγω, κατά κάποιο τρόπο, από την ξεφτιλισμένη πραγματικότητα, το έχω ρίξει στο ποδήλατο. Κάνω ατέλειωτες βόλτες σε όλη την Αθήνα με τα ακουστικά του walkman χωμένα στ’ αυτιά μου, προσπαθώντας έτσι να ξεφύγω και από τους θορύβους της πόλης.

Πριν κάμποσες μέρες σας είχα γράψει τις εντυπώσεις μου από εκείνο το καταπληκτικό βιβλίο του γιατρού Αλέν Μπομπάρντ, που διάβασα και, σας διαβεβαιώνω, ακόμα το μυαλό μου είναι γεμάτο από τις εικόνες της περιγραφής αυτού του απίστευτου ταξιδιού, που το κάνουν ακόμα πιο σπουδαίο οι λόγοι για τους οποίους το πραγματοποίησε εκείνος ο μεγάλος γιατρός.

Περισσότερα...

Μάϊος 1995 - Ένα αξέχαστο ταξίδι στο Αιγαίο.

Θυμάται και περιγράφει ο Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Στη μνήμη του φίλου μου Μάκη Παυλάτου που έλυσε κάβους νωρίς...

Βιάστηκες να φύγεις...Με τον Μάκη δεν κάναμε καθημερινή παρέα, αλλά, όποτε κανονίζαμε να συναντηθούμε, "δέναμε" όπως ο τέντζερης με το καπάκι, που λένε. "Πάμε εκεί ρε συ;", του πρότεινα εγώ. "Και δεν πάμε; Το μυαλό θα μας σταματήσει;", απαντούσε εκείνος, χωρίς να το βασανίσει και πολύ. Έτσι έγινε και εκείνο τον Μάη του '95. Δεν είχαμε τρόϊκα τότε. Είχαμε όμως δουλειά και καταφέρναμε να γεμίζουμε το ρεζερβουάρ του φουσκωτού. Μπήκα λοιπόν χωρίς περιστροφές στο ψητό και του είπα : "Άκουσα ότι πήγε ένας παλαβός στη Ρω, Κλήμη Ναυρίδη νομίζω τον λένε, και αντικατέστησε την Κυρά. Ήταν φυσιοθεραπευτής στον Απόλλωνα Αθηνών, χώρισε από την γυναίκα του και αποφάσισε να γίνει ερημίτης στη Ρω, να σηκώνει τη σημαία, όπως η Κυρα Δέσποινα. Του έδωσε μάλιστα η Olympic, όπως έμαθα, ένα 5,25 για να σπάει τη μονοτονία του ψαρεύοντας και πηγαίνοντας μέχρι το Καστελλόριζο. Τι λες, πάμε να τον δούμε;". "Φύγαμε", απάντησε ο αείμνηστος φίλος μου και αρχίσαμε αμέσως τις ετοιμασίες προτού το μετανοιώσουμε.

Περισσότερα...

1997 : Βάπτιση σε ερημονήσι του νοτιοανατολικού Αιγαίου....

Βιντεοσκόπησε, θυμάται και σχολιάζει ο Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Το εκκλησάκι της Υπαπαντής, όπου το 1997 τελέστηκε η βάπτιση της μικρής Κασιωτοπούλας, όπως σώζεται σήμερα.Σκαλίζοντας χθες το αρχείο των μαγνητοσκοπημένων αναμνήσεών μου, "ξέθαψα" το βίντεο της βάπτισης μιας νεαρής Κασιωτοπούλας στο ξωκλήσι της Υπαπαντής, που βρίσκεται στην ακατοίκητη νησίδα Αρμάθια της Κάσου. Η βάπτιση τελέστηκε το καλοκαίρι του 1997 και αξίζει να δεί κανείς τον τρόπο μεταφοράς των ιερέων, της κολυμπήθρας και των πιστών, οι οποίοι συμμετείχαν σε ένα Μυστήριο που έλαβε χώρα στον μαγικό τόπο των ακατοίκητων, σήμερα, Αρμαθιών.

Περισσότερα...

Νοέμβριος 2002. Ανέλκυση παλιάς άγκυρας στην Κάσο.

Η ωραία... κοιμωμένη!

Θυμάται, φωτογράφισε, βιντεοσκόπησε και σχολιάζει ο Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Ήταν όμορφη, αφημένη στην αγκαλιά του βυθού, εκατό περίπου μέτρα απόσταση από το εκκλησάκι του Αϊ Νικόλα, στη Μακρά της Κάσου. Σφουγγάρια και κοχύλια στόλιζαν το κορμί της και ο αμμώδης βυθός συντρόφευε τα όνειρά της...

Η άγκυρα μετά τον καθαρισμό και το βάψιμό της τοποθετήθηκε στον χώρο του Ηρώου, στην Κάσο. Φωτο : Νικολέττα Σοφίλα. Την είχε εντοπίσει ένας φίλος μου, καθώς κολυμπούσε κοντά στη νοτιοανατολική ακτή της Μακράς. "Υπάρχει μια μεγάλη παλιά άγκυρα εδώ", μου είχε πει, αλλά δεν του έδωσα σημασία. Όταν όμως την είδα κι' εγώ, κατάλαβα πόσο δίκιο είχε! Καθώς την παρατηρούσα μέσα απ' το γυαλί της μάσκας, σχημάτισα την εντύπωση πως με περίμενε, πως δεν βρισκόταν τυχαία εκεί, πως το ξύπνημά της έμελλε να είναι το ίδιο αναπάντεχα εντυπωσιακό, όπως ήταν και η τραγική της απώλεια...

Περισσότερα...

Μαϊμού καταστάσεις...

Έχουν πλάκα, τελικώς, κάποιες ιστορίες. Μόνο όμως όταν αποτελούν πια παρελθόν. Οι ίδιες αυτές ιστορίες είναι συνήθως απίστευτα ψυχοφθόρες τη χρονική στιγμή που εκτυλίσσονται...

Persona non grata με μάσκα για την προστασία από δηλητηριώδεις καταστάσεις...Εκεί λοιπόν που έψαχνα σήμερα το αραχνιασμένο αρχείο μου με το περιπετειώδες πέρασμά μου από τον χώρο των συλλόγων, έπεσε μπροστά μου κάποια επιστολή η οποία, μολονότι εστάλη τον Αύγουστο του 2004 στο περιοδικό "Thalassa", ο εκδότης του έκρινε πως δεν συνέτρεχε λόγος να δημοσιευτεί, δεδομένου ότι ο αποστολέας της, μολονότι είχε όνομα, επώνυμο και διεύθυνση διαμονής, απεδείχθη ότι ήταν και... "άγνώστου" ταυτότητας και αγνώστου διαμονής! Αυτή εδώ η ενότητα του "Rib and Sea" όμως έχει, εκτός των άλλων, και αυτή την αποστολή. Να αφαιρεί την ομίχλη του χρόνου και να ρίχνει φως σε γεγονότα που, για τον ένα ή τον άλλο λόγο, έμειναν στο σκοτάδι, ρίχτηκαν στο καλάθι των "αχρήστων" της ιστορίας, σπίλωσαν συνειδήσεις και δημιούργησαν εσφαλμένες εντυπώσεις εις βάρος ανθρώπων οι οποίοι, όχι μόνο δεν έφταιξαν σε τίποτε αλλά, αντιθέτως, προσέφεραν αφιλοκερδώς τα μέγιστα στην προώθηση της ιδέας του φουσκωτού σκάφους στην Ελλάδα...

Περισσότερα...