Rib and Sea

Το σωσίβιο, το quick stop και η ζώνη σώζουν ζωές

Αναμνήσεις

mem

Νοέμβριος 2002. Ανέλκυση παλιάς άγκυρας στην Κάσο.

Η ωραία... κοιμωμένη!

Θυμάται, φωτογράφισε, βιντεοσκόπησε και σχολιάζει ο Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Ήταν όμορφη, αφημένη στην αγκαλιά του βυθού, εκατό περίπου μέτρα απόσταση από το εκκλησάκι του Αϊ Νικόλα, στη Μακρά της Κάσου. Σφουγγάρια και κοχύλια στόλιζαν το κορμί της και ο αμμώδης βυθός συντρόφευε τα όνειρά της...

Η άγκυρα μετά τον καθαρισμό και το βάψιμό της τοποθετήθηκε στον χώρο του Ηρώου, στην Κάσο. Φωτο : Νικολέττα Σοφίλα. Την είχε εντοπίσει ένας φίλος μου, καθώς κολυμπούσε κοντά στη νοτιοανατολική ακτή της Μακράς. "Υπάρχει μια μεγάλη παλιά άγκυρα εδώ", μου είχε πει, αλλά δεν του έδωσα σημασία. Όταν όμως την είδα κι' εγώ, κατάλαβα πόσο δίκιο είχε! Καθώς την παρατηρούσα μέσα απ' το γυαλί της μάσκας, σχημάτισα την εντύπωση πως με περίμενε, πως δεν βρισκόταν τυχαία εκεί, πως το ξύπνημά της έμελλε να είναι το ίδιο αναπάντεχα εντυπωσιακό, όπως ήταν και η τραγική της απώλεια...

Περισσότερα...

Μαϊμού καταστάσεις...

Έχουν πλάκα, τελικώς, κάποιες ιστορίες. Μόνο όμως όταν αποτελούν πια παρελθόν. Οι ίδιες αυτές ιστορίες είναι συνήθως απίστευτα ψυχοφθόρες τη χρονική στιγμή που εκτυλίσσονται...

Persona non grata με μάσκα για την προστασία από δηλητηριώδεις καταστάσεις...Εκεί λοιπόν που έψαχνα σήμερα το αραχνιασμένο αρχείο μου με το περιπετειώδες πέρασμά μου από τον χώρο των συλλόγων, έπεσε μπροστά μου κάποια επιστολή η οποία, μολονότι εστάλη τον Αύγουστο του 2004 στο περιοδικό "Thalassa", ο εκδότης του έκρινε πως δεν συνέτρεχε λόγος να δημοσιευτεί, δεδομένου ότι ο αποστολέας της, μολονότι είχε όνομα, επώνυμο και διεύθυνση διαμονής, απεδείχθη ότι ήταν και... "άγνώστου" ταυτότητας και αγνώστου διαμονής! Αυτή εδώ η ενότητα του "Rib and Sea" όμως έχει, εκτός των άλλων, και αυτή την αποστολή. Να αφαιρεί την ομίχλη του χρόνου και να ρίχνει φως σε γεγονότα που, για τον ένα ή τον άλλο λόγο, έμειναν στο σκοτάδι, ρίχτηκαν στο καλάθι των "αχρήστων" της ιστορίας, σπίλωσαν συνειδήσεις και δημιούργησαν εσφαλμένες εντυπώσεις εις βάρος ανθρώπων οι οποίοι, όχι μόνο δεν έφταιξαν σε τίποτε αλλά, αντιθέτως, προσέφεραν αφιλοκερδώς τα μέγιστα στην προώθηση της ιδέας του φουσκωτού σκάφους στην Ελλάδα...

Περισσότερα...

Κάσος αφ' υψηλού. Αύγουστος 1992

Σωτήριο έτος 1991 και η διακαής επιθυμία μου να πετάξω, με μια από εκείνες τις ιπτάμενες "σακαράκες" της γνωστής κινηματογραφικής ταινίας των παιδικών μας χρόνων, απέκτησε σάρκα και οστά. Δάσκαλός μου στον χειρισμό των μοτοαιωρόπτερων υπήρξε ο Σάκης Φιτσώρος. Δεν μπορώ, ακόμη και σήμερα, 21 χρόνια μετά, να περιγράψω την συγκίνηση που ένοιωσα στην πρώτη εκείνη πτήση solo πάνω απ' το Ναύπλιο. Αν και ήμουν 40 σχεδόν χρόνων μαντράχαλος, οι αντιδράσεις μου ήταν ανάλογες ενός μικρού παιδιού που το βάζεις στο καλάθι ενός αερόστατου και το πετάς πάνω απ' τις πόλεις και την θάλασσα!

Περισσότερα...

Η πλωτή έκθεση "RIBEX" στο Southampton τον Μάϊο του 2002.

Θυμάται και σχολιάζει ο Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Το SR9 πακεταρισμένο και κοτσαρισμένο στο φορτηγάκι για το ταξίδι της επιστροφής στην Ελλάδα.Θα μου πείτε : " Μας ζάλισες ρε Παπαδόπουλε μ' αυτές τις παλιές σου περιπέτειες". Ίσως έχετε δίκιο! Σκεφτείτε όμως ότι μπορεί, με την αναφορά στο όμορφο και γεμάτο δράση παρελθόν, να κάνω, όχι μόνο σε σας αλλά και στον εαυτό μου, τονωτικές ενέσεις αισιοδοξίας για το μέλλον. Στο κάτω κάτω δεν ωφελεί να κλαίει κανείς πάνω απ' το χυμένο γάλα ή να μελαγχολεί βλέποντας τα οχήματα των περιπλανήσεών του, είτε αυτά είναι αυτοκίνητα είτε είναι σκάφη, να μαραζώνουν στα πεζοδρόμια ή στις μάντρες ανήμπορα να κινηθούν μέσα σ' αυτή την τραγική οικονομική θύελλα που μας κτύπησε. Αφήστε με λοιπόν να περιγράφω αυτά που κάποτε ζήσαμε και είμαι βέβαιος ότι κάποια μέρα θα με δικαιώσετε γι' αυτή την επιλογή μου. Το να κατεβάσω τα ρολλά αυτού του ιστότοπου είναι εύκολο. Το δύσκολο είναι, κάτω από αυτές τις τραγικές συγκυρίες, να μείνω εδώ και να κάνουμε παρέα ο ένας στον άλλον, έστω και αν χρειάζεται να αναφερόμαστε πια μόνο στις ημέρες που πέρασαν...

Περισσότερα...

Η συναυλία του Μίκη Θεοδωράκη στη Μακρόνησο (2003)

Η συναυλία της Ορχήστρας του Μίκη Θεοδωράκη στη Μακρόνησο, το τελευταίο Σαββατοκύριακο του Αυγούστου του 2003, ήταν, αναμφισβήτητα, το καλλιτεχνικό γεγονός εκείνου του καλοκαιριού, αλλά και ολόκληρης της χρονιάς. Το διοικητικό συμβούλιο του νεοσύστατου τότε σωματείου "Φυσιολατρική Λέσχη Φίλων Φουσκωτού Σκάφους - Ναυτίλος", απεδέχθη το αίτημα της Μαργαρίτας Θεοδωράκη, μετά από σχετική πρόταση της Σοφίας Σακοράφα και του συζύγου της Κώστα Μπιτσάνη, να βοηθήσουν αφιλοκερδώς στη διοργάνωση και το στήσιμο εκείνης της ανεπανάληπτης εκδήλωσης. Με εκείνο τον τρόπο, τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου του "Ναυτίλου" πίστευαν ότι, αφ' ενός μεν θα είχαν τη χαρά και την τιμή να λάβουν ενεργό μέρος στην διοργάνωση εκείνης της σημαντικής εκδήλωσης, ενώ ταυτόχρονα πίστευαν ότι το νεοσύστατο σωματείο τους θα είχε και την ανάλογη προβολή.

Περισσότερα...