Rib and Sea

Το σωσίβιο, το quick stop και η ζώνη σώζουν ζωές

Ταξιδεύοντας

traveling

Στο Καστελλόριζο με camper και ιπτάμενο φουσκωτό!

Κείμενο, φωτογραφίες, βίντεο : Ιωσήφ Παπαδόπουλος. 

Από τις εικόνες που μένουν ανεξίτηλες στη μνήμη και στον χρόνο.Καθώς έβλεπα να κυλά γρήγορα το ποτάμι κι' αυτής της χρονιάς, ένοιωθα πως μου έλειπε ένα (τουλάχιστον) ακόμη ταξίδι. Αφ' ενός μεν για να ικανοποιήσω, για άλλη μια φορά, το ασίγαστο πάθος μου να επισκέπτομαι τις μικρές ξεχασμένες πατρίδες του Ελληνικού Αρχιπελάγους, αφ' ετέρου για να εκμεταλλευτώ, ελλείψει πια φουσκωτού σκάφους, τα δωρεάν εισιτήρια που μου παρέχουν οι ναυτιλιακές εταιρείες που προβάλλονται σ' αυτό το διαδικτυακό περιοδικό.

Περισσότερα...

Κάσος. Η μικρή πατρίδα της καρδιάς μου.

Κείμενο, φωτογραφίες, βίντεο : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Το Πρέβελης της ΑΝΕΚ LINES που εξυπηρετεί την Κάσο και την Κάρπαθο.Πάει καιρός από τότε που πήγα για τελευταία φορά στην Κάσο με φουσκωτό. Πού να βρεθεί άλλωστε σκάφος μ' αυτή την κρίση; Αλλά και αν ακόμη υποθέσουμε ότι κάποιος μου δάνειζε ένα "αξιοπρεπές" φουσκωτό για να φορτώσω το μεσόκοπο πια κορμί μου, πού να βρεθούν τα χρήματα για να αγοράσω μερικές εκατοντάδες λίτρα βενζίνης προκειμένου να διασχίσω το Αιγαίο, αποπλέοντας από κάποια ακτή της Αττικής, και να καταλήξω στην Κάσο; Την ανάγκη φιλοτιμία λοιπόν ποιούμενοι, αναγκαστήκαμε τα τελευταία χρόνια να ταξιδεύουμε με το πλοίο της άγονης. Δέκα τέσσερις ώρες η κοντινή διαδρομή, μέσω Σαντορίνης και Ανάφης, πάνω από είκοσι μία ώρες μέσω Μήλου, Σαντορίνης, Ηρακλείου και Σητείας. Ασπρίζουν τα μαλλιά μας μέχρι να αντικρύσουμε τ' Αρμάθια και το εκκλησάκι του Αγίου Κωνσταντίνου στην Αμμούα! Μελαγχολώ όταν αναπολώ εκείνα τα ταξίδια των οκτώ ωρών με το φουσκωτό, παρέα με τα δελφίνια και τους γλάρους...

Περισσότερα...

Η τρελοcamperα πήρε τα βουνά.

Γράφει και φωτογραφίζει ο Μπάμπης Κωνσταντάτος.

Η Φύση προσφέρει τσάμπα τζακούζι στους 37 βαθμούς!Η αρχή του χειμώνα στην Ελλάδα είχε πάντα σε μένα μια μαγική επίδραση. Ακόμα και τότε που η θάλασσα είχε την αποκλειστικότητα, μια εβδομάδα στις αρχές του Δεκέμβρη τη φύλαγα για ορεινές εξορμήσεις. Τα χρώματα της φύσης και η μυρουδιά του αέρα αυτή την εποχή είναι στοιχεία που δεν τα βρίσκεις καμιά άλλη εποχή του χρόνου. Τα φύλλα στα δέντρα δεν έχουν πέσει αλλά έχουν πάρει τα πιο όμορφα και περίεργα χρώματα, καταρρίπτοντας κάθε κανόνα αισθητικής χρωματικών συνδυασμών, ακόμα και του πιο έμπειρου μαιτρ των χρωμάτων, ενώ η άχνα που αναβλύζει από το βρεγμένο χώμα, γεμίζει τα ρουθούνια από πρωτόγονες μυρουδιές που είναι ξεχασμένες αλλά τόσο γνώριμες.

Περισσότερα...

Ανεράδες στη λίμνη Πλαστήρα.

Ο Μπάμπης Κωνσταντάτος συνεχίζει την περιπλάνησή του στην ορεινή Ελλάδα και μας στέλνει, καθημερινώς, πληροφορίες για τα ενδιαφέροντα μέρη που επισκέπτεται με την τρελοcamperα του.

Ο φιλόξενος ξενώνας Ανεράδες στο Νεοχώρι της λίμνης Πλαστήρα. Κυριακή πρωί και όλη τη νύχτα ο ήχος της βροχής στη σκεπή της τρελοcamperaς ήταν το καλύτερο νανούρισμα. Ήθελα να βγω βόλτα με το ποδήλατο αλλά η βροχή συνέχιζε αρκετά δυνατή, έτσι πήραμε το δρόμο προς  Νεοχώρι για να απολαύσουμε καφέ κοντά σε τζάκι. Στην είσοδο του χωριού ξεχωρίσαμε ένα πέτρινο κτίσμα που η ταμπέλα έγραφε «ΑΝΕΡΑΔΕΣ». Ανεβήκαμε τα σκαλιά και βρεθήκαμε σε ένα πανέμορφο και φιλόξενο χώρο.

Η οικοδέσποινα, αν και ήταν πρωί, μας κέρασε γλυκό τραχανά πριν τον καφέ, και αυτό ήταν ό,τι καλύτερο μας συνέβη σήμερα. Καθίσαμε εκεί μέχρι το μεσημέρι και, για να πω την αλήθεια, ζηλέψαμε  εκείνους που κατέβηκαν από τα δωμάτια της μικρής αυτής ξενοδοχειακής μονάδας, που όλα βλέπουν στη λίμνη. Έτσι, για όποιον θέλει να προγραμματίσει μια εκδρομή κατά δω και αποζητά τη  ζεστή φιλοξενία, άριστη περιποίηση και μοναδική θέα, ας σημειώσει: ΑΝΕΡΑΔΕΣ, Νεοχώρι λίμνης Πλαστήρα, τηλ. 24410 93168 και 6977 747166 -  http://www.anerades.gr/

Η ορεινή "Οδύσσεια" του Μπάμπη συνεχίζεται...

Κείμενο - Φωτογραφίες : Μπάμπης Κωνσταντάτος.

Όταν η Φύση έχει κέφια, τα λόγια περιττεύουν...Από το παράθυρο του όμορφου καφέ «Ανεράδες» βλέπαμε τη βροχή να πέφτει πυκνή και σε χοντρές σταγόνες, οι οποίες σιγά-σιγά άρχισαν να παίρνουν σχήμα νιφάδας. «Σήκω να φύγουμε», είπα της Χριστίνας, γιατί σκέφτηκα ότι αν ο δρόμος καλυπτόταν από χιόνι θα ήταν πολύ δύσκολο να κατέβουμε την πολύ απότομη κατηφόρα από το Νεοχώρι μέχρι να βγούμε στον περιφερειακό της λίμνης.

Φύγαμε, άρον-άρον, αλλά άδικα ανησύχησα. Σε λίγο σταμάτησε και η βροχή και η ατμόσφαιρα πήρε μια μαγική καθαρότητα ενώ κάπου-κάπου, πίσω από τα πυκνά σύννεφα, δραπέτευαν κάποιες δυνατές ακτίνες του ήλιου, που έκαναν τα χρώματα της φούξιας και της ώχρας να παίρνουν δραματικούς τόνους.

Περισσότερα...