Rib and Sea

Το σωσίβιο, το quick stop και η ζώνη σώζουν ζωές

Σημείωμα του εκδότη

editorial

Νυν υπέρ πάντων αγών!

Ιωσήφ ΠαπαδόπουλοςΠάει κοντά ένας μήνας που έχω να δημοσιεύσω κάποιο νέο άρθρο στο περιοδικό. Το ξέρω. Και μολονότι δεν οφείλω καμμία εξήγηση στους αναγνώστες, που σερφάρουν σ' αυτό ελεύθερα, οφείλω μια εξήγηση στους λιγοστούς διαφημιζομένους οι οποίοι ενισχύουν οικονομικώς την προσπάθειά μου. Πηγαίνω κάθε μέρα, ανελλιπώς, από τα μέσα του προηγούμενου μήνα στο Σύνταγμα και ενώνω τη φωνή μου με τις φωνές των χιλιάδων αγανακτισμένων πολιτών οι οποίοι απαιτούν να φύγουν από το Ελληνικό Κοινοβούλιο οι επίορκοι θαμώνες του. Πιστεύω ότι όσο αυτή η κατάσταση παρατείνεται, τόσο θα στενεύουν τα όριά σας, τα όριά μου, τα όρια της αγοράς.

Περισσότερα...

Φθάνουν τριακόσιοι Έλληνες σήμερα;

Ιωσήφ ΠαπαδόπουλοςΛένε ότι ο δημοσιογράφος πρέπει απλώς να εξιστορεί τα γεγονότα όπως τα βλέπει. Χωρίς προσωπικά σχόλια και τοποθετήσεις. Όσο όμως και αν προσπάθησα να μείνω ουδέτερος, αυτή τη φορά δεν τα κατάφερα. Και ξέρετε κάτι; Ούτε το μετανοιώνω ούτε συγγνώμη ζητώ. Τέλειωσε λοιπόν η χθεσινή "γιορτή". Και όταν λέω "γιορτή", δεν εννοώ βεβαίως αυτήν που, όλοι προφανώς, εννοούμε όταν αναφερόμαστε σε λαϊκές εξεγέρσεις, πορείες και απεργίες. Αυτή είναι γιορτή. Εννοώ την άλλη "γιορτή, το "πανηγύρι", όπου κυρίαρχη θέση καταλαμβάνουν τα τελευταία χρόνια μερικά πανώ, με "fast food" συνθήματα, κομματικές σημαίες, και μια διαδρομή βγαλμένη θαρρείς με "καρμπόν". Εννοώ το ανθρώπινο ποτάμι που ξεκινάει μπροστά από το Μουσείο και καταλήγει στην Ομόνοια, αφού πρώτα "παρελάσει" στην Πατησίων, τη Σταδίου, το Σύνταγμα και την Πανεπιστημίου και ανταλλάξει καθ' οδόν μερικές "φιλοφρονήσεις" με τα όργανα "προστασίας" του πολίτη.

Περισσότερα...

Ας αναστηθούμε γιατί χανόμαστε!

Δεν είναι τυχαίο που η Ανάσταση συμπίπτει με την άνοιξη. Ακόμη και ο Κασιώτικος βράχος ανθίζει! Στεκόμουν σήμερα στον λόφο όπου βρίσκεται το ξωκκλήσι της Αγ. Κυριακής, στην Κάσο, και απολάμβανα παρατηρώντας την ανθισμένη πλαγιά να κατηφορίζει μέχρι τον Εμπορειό και το Φρυ, σκεφτόμενος, συγχρόνως, ότι ελάχιστα πράγματα έχει πραγματικά ανάγκη ο άνθρωπος για να είναι ευτυχισμένος. Μεγάλη Παρασκευή, σήμερα, και αύριο το βράδυ η συμβολική Ανάσταση Εκείνου. Και μετά; Άντε πάλι στο "μαγγανοπήγαδο" και στη θλιβερή ρουτίνα του "μάλιστα κύριε", της τηλεοπτικής αποχαύνωσης, του φορολογικού κλεφτοπόλεμου, των φραγκολεβαντίνων και των τσαρλατάνων της πολιτικής. Ή μήπως υπάρχουν ακόμη τα περιθώρια να αντιδράσουμε, να διώξουμε το βάρος, να αναστηθούμε;

Μπορεί, για κάποιους, οι μέρες αυτές να μην είναι κάτι το ιδιαίτερο, κάτι το ξεχωριστό. Μπορεί ακόμη να μην πιστεύουν στη νεκρανάσταση του Ιησού. Δεν παύει όμως η Ανάσταση, αυτή καθ' εαυτή, να έχει τον δικό της συμβολισμό. Έναν συμβολισμό που τον έχουμε ιδιαίτερη ανάγκη όλοι μας, ιδίως τις οδυνηρές αυτές στιγμές που περνάμε σαν λαός και σαν χώρα. Καλή Ανάσταση, λοιπόν, με υγεία. Είθε ο εξαιρετικός συμβολισμός αυτής της θρησκευτικής εορτής να σημάνει και την Ανάσταση του λαού μας, προτού η πέτρα σφραγίσει τον τάφο για τα καλά.

Ιωσήφ Παπαδόπουλος

Θα μπορείτε να μας βλέπετε μόνο προεκλογικά!

Ιωσήφ ΠαπαδόπουλοςΑν δεν θυμάστε, θα σας υπενθυμίσω ότι τον Νοέμβριο του 2010 είχα εκφράσει την επιθυμία να συναντήσω τον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη κ. Χρ. Παπουτσή, προκειμένου να του θέσω μερικά ερωτήματα σχετικά με θέματα της αρμοδιότητάς του, αλλά οι προσπάθειές μου έπεσαν στο κενό. Μετά μάλιστα από αλλεπάλληλα τηλεφωνήματα, η ιδιαιτέρα τού κ. Υπουργού με πληροφόρησε ότι "ο κ. Παπουτσής δεν δίνει συνεντεύξεις αυτή την εποχή σε κανένα μέσο μαζικής ενημέρωσης, προκειμένου να προστατεύσει τους πολίτες"! Έχω μάλλον λάθος όνομα, είπα στην γραμματέα τού κ. Υπουργού, γιατί δεν νομίζω ότι ο κ. Παπουτσής θα ηρνείτο να με συναντήσει εάν με έλεγαν π.χ. Χατζηνικολάου, Τράγκα ή Τριανταφυλλόπουλο. Δεν κατάφερα λοιπόν να συναντήσω τον κ. Παπουτσή, έγραψα όμως, εν θερμώ, ένα μικρό άρθρο, αφ' ενός μεν για να τα έχω καλά με την συνείδησή μου, αφ' ετέρου για να το κοινοποιήσω στον κ. Υπουργό και να του δείξω ότι η εκτίμηση είναι αμοιβαία... http://www.ribandsea.com/editorial/475-2010-12-07-10-11-51.html

Περισσότερα...

Άσπρο και μαύρο...

Ιωσήφ ΠαπαδόπουλοςΉταν 1η Φεβρουαρίου του 2009, δύο δηλαδή ακριβώς χρόνια πριν, όταν το σκαρί του "Rib and Sea" έπεσε στο νερό και σαλπάρισε, για πρώτη φορά, με προορισμό τον ορίζοντα. Από τότε μεσολάβησαν πολλά, ενώ ο "καπετάνιος" του έζησε και έμαθε ακόμη περισσότερα. "Ναυπηγός" τού "Rib and Sea" ήταν ένας "πρωτόμπαρκος", την εποχή εκείνη, φίλος απ' την Ζάκυνθο, ο Νίκος Κάγκουρας, ο οποίος θέλησε να δώσει υπόσταση στο όνειρό μου να εκδώσω ένα περιοδικό, χωρίς μάλιστα να πάρει την παραμικρή αμοιβή γι' αυτό. Και επειδή δεν υπήρχαν τα χρήματα για την αγορά του χαρτιού, το τυπογραφείο, το ατελιέ και το πρακτορείο διανομής, ήρθε το διαδίκτυο να δώσει την λύση. Έτσι, τα χέρια και το μυαλό του Νίκου έστησαν αυτή την ιστοσελίδα, με την δική μου συμμετοχή να περιορίζεται μόνο στην επιλογή και ονομασία των διαφόρων ενοτήτων της. Ο Νίκος δεν έμεινε όμως εκεί. Φιλοξένησε σε δικό του server το περιοδικό και έγινε ο φύλακας άγγελός του μέχρι που...

Περισσότερα...