Rib and Sea

Το σωσίβιο, το quick stop και η ζώνη σώζουν ζωές

"Chania Diving Center" - Νίκος Γιαννουλάκης.

Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Ο ιδιοκτήτης του Chania Diving Center, αυτοδύτης εκπαιδευτής, Νίκος Γιαννουλάκης.Οι οργανωμένες καταδύσεις, όπως άλλωστε και πολλές άλλες αθλητικές δραστηριότητες, πέρα βεβαίως από το μπάσκετ και το ποδόσφαιρο, είναι γνωστό ότι υποσιτίζονται και υπολειτουργούν στη χώρα μας. Έχουν ωστόσο, κατά καιρούς, καταβληθεί αρκετές προσπάθειες για την απελευθέρωση των καταδυτικών πεδίων, τόσο από συλλόγους και καταδυτικές σχολές όσο και από περιοδικά του χώρου. Όπως όλα, όμως, έτσι και η απελευθέρωση των θαλασσών για την ελεύθερη και απρόσκοπτη καταδυτική δραστηριότητα, η οποία θα έχει σαν αποτέλεσμα την αύξηση της τουριστικής κίνησης και του εισαγομένου συναλλάγματος, έχει προχωρήσει με πολύ αργά βήματα ή, σε αρκετές περιπτώσεις, δεν έχει προχωρήσει και καθόλου.

Περισσότερα...

Μπράβο αντανακλαστικά οι αναγνώστες με τον "τσαγκάρη"!

Εκπλήσσομαι ευχάριστα με τα αντανακλαστικά των αναγνωστών μου. Αυτό με κάνει να σκέφτομαι σοβαρά μήπως θα πρέπει να δρομολογήσω ένα παράλληλο blog... Μετά το αγανακτισμένο λοιπόν σχόλιο του Μπάμπη Κωνσταντάτου, ήρθε άλλο ένα σχόλιο, από τον Νίκο Σαρρή αυτή τη φορά, για να αποδείξει πως ο Ανδρέας Φουράκης πέτυχε αυτό που ήθελε με τον "τσαγκάρη" του...

Ιωσήφ Παπαδόπουλος

Πόσοι τέτοιοι; Πόσοι;

Εχθές το βράδυ, μιλούσα με την κόρη μου, σχετικά με τον Μιχάλη Καλογεράκη από την Κρήτη. Αφού είδαμε το βίντεο και της εξήγησα τον πόνο που μας πνίγει, σχετικά με την τύχη αυτού του είδους των ανθρώπων, στάθηκε για λίγο σιωπηλή και μου είπε : "Ανάθεμα ρε πατέρα".

Περισσότερα...

Η αγανάκτηση του Μπάμπη με αφορμή το σχόλιο του Μπακαλάκη.

Στην εποχή του παραλόγου που διανύουμε, με προδότες και επίορκους να διαφεντεύουν τις τύχες μας, η λαϊκή οργή είναι και συσσωρευμένη και δικαιολογημένη και αναπόφευκτη. Το σχόλιο του φίλου και συναδέλφου μου Μπάμπη Κωνσταντάτου, συνεπώς, ήταν αναμενόμενο. Και επειδή γράφω τους "φυτεμένους" του Ε.Σ.Ρ. στα παλαιότερα των υποδημάτων μου - εγώ, άλλωστε, δεν κάνω ούτε ραδιόφωνο ούτε τηλεόραση - δημοσιεύω το σχόλιο του Μπάμπη ως έχει.

Ιωσήφ Παπαδόπουλος

Τι να πει κανείς σ' αυτόν το άνθρωπο, που είναι η εικόνα τού τι συμβαίνει σήμερα στον καθένα μας, που δεν είναι λαμόγιο και που δεν ανήκε ποτέ σε κλαδικές, αλλά κοίταγε μόνο τη δουλειά του.

Περισσότερα...

Σχόλια αναγνώστη για τον "τσαγκάρη"

Ο αναγνώστης και φίλος του "Rib and Sea" Νίκος Μπακαλάκης, μετα την ανάγνωση του χρονογραφήματος με τίτλο "Ο τσαγκάρης", του Ανδρέα Φουράκη http://www.ribandsea.com/main/index.php/articles/949-2013-03-05-13-10-38 έστειλε το ακόλουθο σχόλιο περιγράφοντας δικές του τραυματικές εμπειρίες.

Πολύ καλό. Μου θύμισε τα παιδικά μου χρόνια, όταν από 13 χρονών παιδάκι δούλευα στα κολο-μηχανουργεία. Φασίνα, Χριστο-Παναγίες και άγιος ο θεός, από τέχνη τίποτα, ώρες ατελείωτες, τραύματα πάρα πολλά, πώς και δεν σκοτώθηκα. Κλέψιμο ενσήμων ασφάλισης, σύννεφο.

Περισσότερα...

Ο τσαγκάρης.

Του Ανδρέα Φουράκη.

Όλα τα εργαλεία του μαστραργύρη έμειναν στον Στεφανή. Αφιερωμένο στους τελευταίους τσαγκάρηδες, που σκληρά αφεντικά σφυροκόπησαν ανελέητα τα παιδικά τους χρόνια στο αμόνι της ζωής, για να μάθουν τέχνη, και στους σημερινούς νέους που έχουν την τύχη, και την ατυχία μαζί, να τα' χουν όλα.

Από πέντε αδέλφια ο μεγαλύτερος ήταν ο Στεφανής. Σκληρή ζωή και δύσκολη και το χωριό φτωχό, χωρίς δουλειές και δύσκολα τα' φερνε βόλτα ο πατέρας του να θρέψει τόσα στόματα. Σαν τέλειωσε το δημοτικό τον πήρε από το χέρι και δρόμο για τη χώρα. Πολλά-πολλά δεν του' πε. «Θα μάθεις τέχνη», είπε μόνο «και θα μένεις σε κάμαρα του συντέκνου μας».

Περισσότερα...

Δεν θέλει κόπο, θέλει τρόπο!

Δεν θέλει κόπο, θέλει τρόπο!Είναι πλέον γνωστό ότι μπορεί μεν η Ελλάδα κάποιες φορές να πεθαίνει, το ελληνικό χιούμορ, όμως, δεν πεθαίνει ποτέ! Η πρόσφατη λοιπόν καταδίκη του πρώην  δημάρχου Θεσσαλονίκης Βασίλη Παπαγεωργόπουλου και η "κυριλέ" συνοδεία του στις φυλακές των Διαβατών, σε συνδυασμό με την βίαιη σύλληψη και προσαγωγή των τεσσάρων νεαρών, οι οποίοι λήστευσαν προ ημερών την τράπεζα στον Φιλώτα,  έδωσαν σε κάποιον την ιδέα να παραλληλίσει τις δύο συλλήψεις και προσαγωγές και να σατυρίσει τις εξώφθαλμες μεταξύ τους διαφορές με το εύστοχο σχόλιο :  "Δεν θέλει κόπο, θέλει τρόπο!".

Περισσότερα...

Το Λιόκουρνο.

Γράφει ο Ανδρέας Φουράκης.

Λιόκουρνο, το κέρατο του φιδιού.

Πολλές φορές, κατά παραφθορά της λέξης, μπορεί να το ακούσουμε σαν λιόκρινο ή λιόκρουνο. Η σωστή ονομασία όμως είναι «λιόκουρνο». Έτσι αναφέρεται και στο «Ερμηνευτικό και ετυμολογικό λεξικό του δυτικοκρητικού γλωσσικού ιδιώματος» του Αντώνη Ξανθινάκη, στο οποίο ετυμολογείται από το λατινικό cornum.

Ζωγραφική αναπαράσταση του φιδιού καθ' υπόδειξή μου, όπως το είδα το καλοκαίρι του 1952, από τον Χανιώτη ζωγράφο Πέτρο Ξενάκη. Σκοπός μου δεν είναι μόνο να διαχωρίσω την αλήθεια από τη φαντασία και τα πραγματικά γεγονότα από το μύθο, που είναι βαθιά ριζωμένος, αλλά και να καταθέσω τη μαρτυρία μου για ό,τι βίωσα σχετικά, με την ελπίδα ότι κάποιοι που γνωρίζουν περισσότερα θα συμπληρώσουν πιθανόν πολύτιμες πληροφορίες ή στοιχεία για το λιόκουρνο. Αναμφισβήτητα έχει χαθεί πολύτιμος χρόνος και κατά τη δική μου εκτίμηση θα πρέπει να διανύουμε ήδη πολλές γενιές, ίσως πάνω από 5 έως 7, από την εξαφάνιση αυτού του είδους του φιδιού, αν εξαιρέσει κανείς τη μοναδική εμπειρία που είχα το έτος 1952, να δω με τα ίδια μου τα μάτια το φίδι αυτό.

Περισσότερα...

Μια ψαρόβαρκα, ένας ψαράς, μια ιστορία...

Από το βιβλίο "Θαλασσινές Ιστορίες" του Ανδρέα Φουράκη.

Αφιερωμένο στους απλούς και ταπεινούς του μόχθου καπετάν-Μανώληδες και καραβομάστορες που διαιώνισαν τις πανάρχαιες ελληνικές τέχνες της θάλασσας χτίζοντας μια αλμυρή ανεκτίμητη, πολιτιστική κληρονομιά, αιώνιο βάρος για τις επόμενες γενιές.

Σκίτσο : Στέλιος Περράκης.Τη σκάρωσε προ 90 χρόνους, ένας από τους δεκάδες ανώνυμους καραβομάστορες των Χανιών, παραγγελιά του Μανώλη του ψαρά. Κυνηγημένος από τους Τούρκους έφυγε από την Κρήτη ο πρόγονος του μάστορα και έμαθε τα μυστικά της τέχνης στα καρνάγια των Σπετσών, της Ύδρας και της Σύρας. Σαν το νησί ελευθερώθηκε γύρισε πίσω να δουλέψει την τέχνη του και να διηγάται νοσταλγικά πόσα μπρίκια, σκούνες, γολέτες, γαϊτες, τρεχαντήρια  και βαρκαλάδες είχε σκαρώσει. Έτσι με τους χρόνους πέρασε η τέχνη γενιά τη γενιά, χέρι με χέρι και στο δικό μας μάστορα, μα τώρα χωρίς τα παλιά μεγαλεία. Πού μπρίκια και σκούνες πια! Καμιά ψαρόβαρκα και αραιά και πού καμιά τρεχαντήρα. Μα, ας πάμε στην παραγγελιά.

Περισσότερα...

Μιχάλης Καλογεράκης - Ένας εφευρέτης στην απομόνωση!

Ρεπορτάζ - Κάμερα - Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος

Ο Μιχάλης Καλογεράκης καταπλήσσει με τις γνώσεις και τις επινοήσεις του.Ταξίδεψα μέχρι το Ηράκλειο της Κρήτης, για να συζητήσω μαζί του και να καταγράψω όσα έχει επινοήσει και κατασκευάσει, και δεν το μετάνοιωσα ούτε στιγμή! Μέχρι πριν από λίγες ημέρες τα λέγαμε, μέσω skype, ενώ είχα δει πολλά βιντεάκια στο youtube και στην ιστοσελίδα του : http://www.youtube.com/user/mikeerevna/videos Αυτά, ωστόσο, που είδαν τα μάτια μου και κατέγραψε ο φακός της βιντεοκάμεράς μου, ξεπέρασαν κάθε φαντασία! Ο λόγος για τον Μιχάλη Καλογεράκη, έναν εφευρετικό Κρητικό, ο οποίος, εδώ και 18 χρόνια, έχει πάρει διαζύγιο από την Δ.Ε.Η. και τα πρατήρια καυσίμων! Έναν ιδιοφυή εφευρέτη ηλεκτρονικό μηχανικό, που θα μπορούσε (και θα έπρεπε) να ηγείται κάποιων επιδοτούμενων προγραμμάτων τεχνολογίας και έρευνας του Πολυτεχνείου αλλά, όπως κατά κανόνα συμβαίνει σ' αυτές τις περιπτώσεις, ζει άνεργος και απομονωμένος με την οικογένειά του στο χωριό Χάνι Κοκκίνη, λίγο έξω απ' το Ηράκλειο. Αυτό είναι, άλλωστε, το τίμημα που πληρώνουν σ' αυτή τη χώρα όσοι ξεχωρίζουν και υπερβαίνουν τη μετριότητα...

Περισσότερα...

Επίδομα στους ανέργους ελεύθερους επαγγελματίες; Πριτς!

Δεν μένει χωρίς ένα τουλάχιστον θέμα την ημέρα, σ' αυτή τη χώρα, ο πραγματικός δημοσιογράφος, με τα υπόλοιπα τσιράκια των μεγαλοεκδοτών και καναλαρχών απλώς να παραπληροφορούν, προκειμένου να εξασφαλίσουν το παντεσπάνι τους. Θα μπω όμως αμέσως στο θέμα για να μη νομίσετε ότι κλαψουρίζω χωρίς νόημα.

Πήγα λοιπόν σήμερα στο γραφείο του ΟΑΕΔ για να ανανεώσω την κάρτα ανεργίας. Δεν σας κρύβω ότι νοιώθω άβολα κάθε φορά που περνάω το κατώφλι της πόρτας αυτού του Οργανισμού, κάνοντας σλάλομ ανάμεσα σε δεκάδες γηγενείς και αλλοδαπούς ανέργους που περιμένουν στα σκαλιά της εισόδου, άγνωστο γιατί. Στήθηκα λοιπόν στην ουρά και περίμενα υπομονετικά να έρθει η σειρά μου.

Περισσότερα...