Υπάρχει άραγε κάτι που δεν ξεπούλησε η αριστερά; Πανευρωπαϊκά, παγκόσμια, αλλά ειδικά στην χώρα μας;
Κάτι από τα όνειρα και τις ελπίδες του λαού, κάτι από τα δικά της όνειρα; Κάτι από την ψυχή των πρώτων ματωμένων επαναστάσεων;

Και όλο αυτό το ξεπούλημα γιατί; Για ένα πουκάμισο αδειανό, για μιά καρέκλα.
Για μιά εφήμερη συναναστροφή με την εξουσία. (ακόμη και τα 70 χρόνια του "υπαρκτού" εφήμερα ήταν)
Για τρείς ιδεοληψίες και δέκα επιτήδειους.
Για πέντε τυχοδιώκτες, και τα εκατό σκουλήκια τους.

Γράφει ο ο Σωτήρης Καλαμίτσης.

Εξ αφορμής του επιδιωκόμενου χωρισμού Εκκλησίας-κράτους, ώστε να έλθει η οικονομική ανάπτυξη και να ευτυχήσει επί τέλους ο ελληνικός λαός με νέους διορισμούς εις το Πρυτανείον. 

«Αρθρον 16 Συντάγματος 1952
...

Εις πάντα τα σχολεία μέσης και στοιχειώδους εκπαιδεύσεως η διδασκαλία΄αποσκοπεί την ηθικήν και πνευματικήν αγωγήν και την ανάπτυξιν της εθνικής συνειδήσεως των νέων επί τη βάσει των ιδεολογικών κατευθύνσεων   του ελληνοχριστιανικού πολιτισμού.

Πηγή : https://www.athensvoice.gr/politics/478754_paraxeno-den-einai-25-toy-syriza-alla-38-tis-nd

Γράφει ο Λεωνίδας Καστανάς.

Η λήξη του τελευταίου μεγάλου πολέμου βρήκε την πιο φιλοκομμουνιστική χώρα της Ευρώπης στη δυτική πλευρά. Από εκεί άρχισαν όλα. Οι μεγάλες δυνάμεις μοίρασαν τον κόσμο και η Ελλάδα βρέθηκε στην ελεύθερη μεριά. Το ΚΚΕ το πάλεψε με τον αέρα του αντιστασιακού, έσυρε τη χώρα σε έναν αδυσώπητο εμφύλιο πόλεμο αλλά ηττήθηκε. Η συμμετοχή των Αγγλοαμερικάνων στην έκβαση του εμφυλίου ήταν καθοριστική. H πλειοψηφία του ελληνικού λαού δεν τους το συγχώρεσε ποτέ. Οι φιλοδυτικές εγχώριες ελίτ και οι πολιτικοί τους εκπρόσωποι δεν το ξέχασαν. Και γι’ αυτό φρόντισαν να οικοδομήσουν τη χώρα ως μια σοσιαλιστική ρέπλικα, έτσι ώστε να μπορούν να την κυβερνήσουν. Την ίδια στιγμή που καταδίωκαν με σκληρότατο τρόπο τους κομμουνιστές, υλοποιούσαν στοιχεία από το πρόγραμμά τους διαμορφώνοντας έναν ιδιότυπο «σοσιαλισμό» με την οικονομική βοήθεια και την πολιτική στήριξη των δυτικών συμμάχων.

Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Στο όμορφο γήπεδο του Μεγάλου Χωριού της Τήλου η τοπική ποδοσφαιρική ομάδα (Α.Σ. Τήλος), στο πλαίσιο του πρωταθλήματος των Δωδεκαννήσων, υποδέχθηκε την Πέμπτη 1η Νοεμβρίου 2018 τον Α.Σ. Νηρέας της Ρόδου και τον φιλοδώρησε με έξι τέρματα, ενώ ένα ακόμη, το πρώτο, ακυρώθηκε από τον επόπτη σαν off side κάτω από τις έντονες αποδοκιμασίες των φιλάθλων και των παικτών της Τήλου. Αυτό δεν πτόησε πάντως τους γηπεδούχους οι οποίοι κράτησαν τα ηνία του αγώνα μέχρι τέλους επιτυγχάνοντας τρία τέρματα σε κάθε ημίχρονο, παρά την φλύαρη εδαφική υπεροχή των φιλοξενουμένων σε κάποια χρονικά διαστήματα του αγώνα. Πρέπει να σημειωθεί ότι οι επιθετικοί της φιλοξενούμενης ομάδας δεν έχασαν ούτε μια ευκαιρία για γκολ καθ' όλη τη διάρκεια του παιγνιδιού!

Γράφει ο Σωτήρης Καλαμίτσης.

Μια ωραία περιγραφή του σύγχρονου, υπό την έννοια του σημερινού, ελληνικού κράτους.

https://www.athensvoice.gr/politics/478754_paraxeno-den-einai-25-toy-syriza-alla-38-tis-nd

Αφορμή για το αρθρίδιο τούτο αποτέλεσε ένα πραγματικό περιστατικό. Τηλεφώνησα στο 14790 για να κλείσω απογευματινό ραντεβού σε μεγάλο δημόσιο νοσοκομείο της Αττικής. Ακολούθησε ο εξής διάλογος: «Θέλω την τάδε ημέρα ώρα 18:00 με τον γιατρό  δείνα». «Δεν μπορώ να σας κλείσω για τις 18:00, διότι ακόμη δεν έχουν συμπληρωθεί τα ραντεβού των 15:00, 16:00 και 17:00. Πάρτε αργότερα που θα έχουν κλείσει τα ραντεβού για τις ώρες αυτές, ώστε να σας βάλω για τις 18:00». «Κι’ αν αργότερα που θα σας πάρω έχουν κλείσει όλα τα ραντεβού, ακόμη και των 18:00;». «Λυπούμαι, αλλά έτσι λειτουργεί το σύστημα».  «Καλά, βάλτε με στις 15:00».