Του Γιώργου Ελιά.

Ο βαρύς χειμώνας από ό,τι τουλάχιστον φαίνεται μας αποχαιρετά και η άνοιξη μάς έφτασε σιγά σιγά με όλα τα συνοδευτικά της. Ένα από τα πρώτα δώρα της είναι το άγριο σπαράγγι, που οι βλαστοί του κάνουν την εμφάνιση τους και μια εκδρομή στα λαγκάδια είναι ό,τι πιο όμορφο αυτή την εποχή για μάζεμα τους.

Το άγριο σπαράγγι είναι ένας πράσινος αγκαθωτός θάμνος που φυτρώνει σε ανώμαλα εδάφη,κοντά σε ρεματιές και τράφους χωραφιών. Ο Βλαστός του φυτρώνει για αναπαραγωγή με τις πρώτες καλοσύνες της άνοιξης και είναι πλούσιος σε μαγνήσιο, σίδηρο, ασβέστιο, βιταμίνη c,  καθώς και άλλες βιταμίνες.

Η ATTICA GROUP, μητρική εταιρεία των SUPERFAST FERRIES, BLUE STAR FERRIES και HELLENIC SEAWAYS, με ιδιαίτερη ικανοποίηση ανακοινώνει τη χρυσή της διάκριση στα GREEK HOSPITALITY AWARDS 2019, που διοργανώθηκαν για 5η συνεχόμενη χρονιά από την ETHOS MEDIA.

Στην τελετή απονομής που πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 22 Φεβρουαρίου σε κεντρικό ξενοδοχείο της Αθήνας, παρουσία περισσότερων από 700 στελεχών και προσωπικοτήτων του κλάδου του Τουρισμού, η Attica Group βραβεύτηκε με το Χρυσό βραβείο στην κατηγορία «Καλύτερη Ελληνική Ακτοπλοϊκή Εταιρεία».

Πιλότος : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Ο δημοσιογράφος και πιλότος υπερελαφρών αεροσκαφών Ιωσήφ Παπαδόπουλος έβαλε στο πίσω κάθισμα του ιπτάμενου φουσκωτού τη Σεβαστή Σώμου και τη μετέφερε από τον όρμο του Αγ. Μηνά στην εκκλησία της Παναγίτσας, στη Δροσιά Χαλκίδος, προκειμένου να παντρευτεί τον εκλεκτό της καρδιάς της Γιώργο Νίττη!

Όταν το ιπτάμενο φουσκωτό σκάφος εμφανίστηκε ξαφνικά πάνω απ' το λιμανάκι της Δροσιάς, η έκπληξη των καλεσμένων, βλέποντας ότι η νύφη επέβαινε στο ασυνήθιστο ιπτάμενο μέσο, ήταν απερίγραπτη! Μετά την προσθαλάσσωση του ιπτάμενου φουσκωτού ο πιλότος έσπευσε να βοηθήσει τη νύφη να αποβιβαστεί και να την παραδώσει στον πατέρα της Ανδρέα Σώμο, ο οποίος την συνόδευσε στην εκκλησία υπό τις επευφημίες και τα χειροκροτήματα των καλεσμένων και όσων βρέθηκαν εκείνη τη στιγμή στο λιμανάκι της Δροσιάς.

Θυμάται ο Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Ανακάλεσα στη μνήμη μου την Καθαρή Δευτέρα του 1994, πριν από 25 ολόκληρα χρόνια δηλαδή (πώς πέρασαν!), τότε που αποφασίσαμε με τον εκπαιδευτή μου, τον Σάκη Φιτσώρο, να απογειωθούμε με ένα trike (μοτοαιωρόπτερο) από την Κατεχάκη και να κάνουμε τον γύρο της Αττικής, "παραβιάζοντας" όμως για λίγο και τον εναέριο χώρο της Βοιωτίας για να κάνουμε μια σύντομη στάση στις Πλαταιές. Είχαμε ακούσει για τα "Μικρά Δαίδαλα" και σκεφτήκαμε πως καθόλου δεν θα μας χάλαγε ένα ζεστό πιάτο φασολάδας μετά από το κρύο που ήταν βέβαιο πως θα "τρώγαμε" πάνω στο trike.

Όλα πήγαν καλά εκείνη την ημέρα. Ανάλογος ήταν άλλωστε και ο καιρός. Λίγο προτού απογειωθούμε για το "μεγάλο" ταξίδι - μεγάλη εθεωρείτο εκείνη την εποχή μια τέτοια πτήση με μηχανοκίνητο αετό -  ο Σάκης ρυμούλκυσε ένα αεροπανώ, με το σύνθημα "όχι στα ναρκωτικά, ναι στη ζωή", και χάρισε τη χαρά μιας πτήσης σε παιδιά Κοινοτήτων απεξάρτισης, που είχαμε προσκαλέσει ειδικώς γι' αυτόν τον σκοπό. Μετά ήρθε η σειρά μου να καθίσω στο κάθισμα του συγκυβερνήτη. Ανάμικτα τα συναισθήματα, θυμάμαι. Κάποιο δικαιολογημένο τρακ, για την πρώτη "μεγάλη" μου πτήση με μηχανοκίνητο αετό, αλλά και μια απερίγραπτη χαρά και ανυπομονησία για όσα θα ακολουθούσαν.

Γράφει ο Σωτήρης Καλαμίτσης.

Στο αγαπητό μου Makpress διάβασα τούτο το άρθρο-είδηση-σκουπίδι περί διχαστικού σταυρού γραμμένο από ένα σκουπιδοφάγο που πληρώνω και εγώ από την τσέπη μου γαμώ το: «Μια μεγάλη ομάδα ανθρώπων έφτιαξαν και τοποθέτησαν τα ξημερώματα ακόμα έναν σταυρό στη θέση Απελή που τόσο έχει ταλαιπωρήσει την κοινωνία της πόλης της Μυτιλήνης.

Την κίνησή τους γνωστοποίησαν οι ίδιοι μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με αποτέλεσμα η αστυνομία να συλλάβει 36 άτομα οι οποίοι παραπέμπονται με την αυτόφωρη διαδικασία. Στο σύνολο τους κατηγορούνται για αυθαίρετη κατάληψη δημοσίου κτήματος, αυθαίρετες κατασκευές και απείθεια.