Πολλά τα ερωτήματα: Ο κουμπάρος πώς θα λέγεται; Γονέας-γ; Γάμα; Άλλος δηλαδή γάμα(ει) κι άλλος ο γονέας-1; Και ο συμπέθερος; Κι η συμπεθέρα;

Ύστερα, αφού πλέον δεν είναι ανάγκη οι γονείς να είναι κι απ' τα δύο φύλα, τότε γιατί να είναι μόνον δύο; Ποιός ηθικός κανόνας το επιβάλει;  Κανείς. Να μπορεί να είναι και γονέας-τριολέ, και καρεδάκι, και γιατί όχι και γονείς-παρτούζα.

Πέρα όμως απ' το γελοίο του θέματος (που αργά ή γρήγορα με την απίστευτη μ@λακία της "πολιτικής ορθότητας" έτσι όπως καθ' υπερβολή εφαρμόζεται θα φτάναμε ως εκεί), δεν πρέπει να μας διαφεύγει πως η γελοιότητα απέχει απ' την επικινδυνότητα μιά Νέα Τάξη Πραγμάτων δρόμο.

Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Ο Γιώργος Καραχάλιος πετάει με αιωρόπτερα από τα μέσα της δεκαετίας του '80, ενώ εκπαιδεύει αιωροπτεριστές από τις αρχές του '90. Είναι ένας από τους τρεις εν ζωή πιο παλαιούς χειριστές αετού πλαγιάς και είναι σήμερα μέλος της "Αερολέσχης Καλαβρύτων η Στύγα", που χθες (Κυριακή 3/3/2019) έκοψε την πίτα της στον χώρο απογείωσης των Πλαταιών.

Ο Γιώργος είναι απόστρατος του Πολεμικού Ναυτικού και εκπαιδεύει σήμερα όσους ενδιαφέρονται να πετάξουν με αετούς πλαγιάς, δίνοντας μάλιστα τα πρώτα μαθήματα στο simulator ακόμη και σε παιδιά του Δημοτικού, όπως ο επτάχρονος Οδυσσέας που έδωσε χθες το "παρών" στις Πλαταιές.

Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Τον χώρο απογείωσης των Πλαταιών ή, όπως λέω εγώ, τη ράμπα πάνω στην οποία... ποδοδρομούν λίγο πριν πετάξουν στο κενό οι χειριστές παραπέντε και αετών πλαγιάς, επέλεξε το Δ.Σ. της Αερολέσχης Καλαβρύτων "Η Στύγα" για να κόψει την πίτα του συλλόγου.

Έφθασα με το παπί στον προκαθορισμένο χώρο γύρω στις 10 το πρωί, καταναλώνοντας μόλις 3,5 ευρώ βενζίνη απ' το Κορωπί (ιδανικό μεταφορικό μέσο για χαμηλοσυνταξιούχους), χωρίς να μπορώ να δω πού βρίσκομαι και πού πατώ! Η ομίχλη κοβόταν κυριολεκτικώς με το μαχαίρι! Το κρύο τσουχτερό. Ο οικισμός των Πλαταιών άφαντος!

Του Γιώργου Ελιά.

Περνάμε λοιπόν στα ναυτικά και πολεμικά γεγονότα που θα μας απαντήσουν τη χρονολόγηση της Στήλης της Λήμνου και θα έχουμε πλέον στοιχεία για τη σχέση του νησιού με όλα αυτά τα ιστορικά θέματα.

Όπως αναφέραμε στο προηγούμενο άρθρο για την γραφή των Πελασγών, στη Στήλη υπάρχει η λέξη Φωκε [έτσι έγραφαν την πόλη Φώκαια] και ότι ο πολεμιστής Ταβάρζιος ο Μυριναίος αντιστάθηκε στους εισβολείς και προστάτεψε την πατρίδα με τη ζωή του. Το κλειδί στην υπόθεση είναι τα ιστορικά κείμενα που μας δίνουν τις πληροφορίες για τα γεγονότα και μας απαντούν στα ερωτήματά μας για αυτά τα αινιγματικά θέματα.

Γράφει ο Σωτήρης Καλαμίτσης.

Καθημερινά αντιμετωπίζω πρόβλημα επικοινωνίας με τους συμπατριώτες μου. Δεν είναι λίγες οι φορές που προσπαθώ να καταλάβω τί ακριβώς ήθελε να μου πει ο συνομιλητής μου ανασυντάσσοντας τις προτάσεις του, ώστε να βγάζουν νόημα. Με ενοχλεί αφάνταστα αυτή η διαδικασία, αφού προκαλεί απώλεια χρόνου, καθώς αναγκάζομαι να αναπαράγω τον λόγο του, για να μου επιβεβαιώσει ότι ήθελε να πει αυτό που κατάλαβα ή κάτι άλλο. Και δυστυχώς τις περισσότερες φορές έχω καταλάβει άλλο πράγμα. Ίσως και να φταίω εγώ που έχω παιδιόθεν τη συνήθεια να βάζω πρώτα το υποκείμενο, μετά το ρήμα και στο τέλος το αντικείμενο.  

Εκείνο που με τρελλαίνει, όμως, είναι να ακούω τους παρουσιαστές στην τηλεόραση ή στο ραδιόφωνο να πετάνε τις μεγαλύτερες κοτσάνες με απόλυτη φυσικότητα. Ο ένας λέει ότι το Λιμενικό «περισυνελέγει» τους ναυαγούς. Ο άλλος δίνει την προσταγή «υπέγραψε», «επέλεξε», «αντέγραψε». Η υπουργός Εργασίας δήλωσε ότι κάτι τέτοιο «δεν είχε διασχίσει ποτέ το μυαλό της». Τί παράδειγμα να πάρουν οι νέοι που τους ακούνε;