Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Είχαμε την ατυχία να επιλέξουμε σαν ημέρα αναχώρησής μας για τους Φούρνους την ημέρα της γενικής απεργίας που ακινητοποίησε και τα πλοία στο λιμάνι του Πειραιά. Έτσι στηθήκαμε επί 6 ώρες με το αυτοκινούμενο έξω απ’ το «Blue Star Mykonos», μέχρις ότου αποπλεύσει στις 11 πριν τα μεσάνυχτα. Θεωρούμε πάντως τους εαυτούς μας ιδιαίτερα τυχερούς που αυτή η εξαιρετική ακτοπλοϊκή εταιρεία μάς επιτρέπει να ταξιδεύουμε δωρεάν με τα σύγχρονα, γρήγορα και πολυτελή καράβια της και την ευχαριστούμε γι' αυτό.

Η τελευταία μας ανάμνηση απ’ τους Φούρνους δεν ήταν και η καλύτερη. Ήταν το καλοκαίρι του 2001, αν δεν με απατά η μνήμη μου, όταν καταπλεύσαμε στο νησί με το 6μετρο φουσκωτό που είχαμε εκείνη την εποχή. Κάτι η παρέα, που είχε όλη την ημέρα το μυαλό της στο φαγητό και στον ύπνο, κάτι η δική μας ανυπομονησία να φθάσουμε μια ώρα αρχύτερα στην Κάσο, μας έκαναν να βρούμε μια δικαιολογία για να σηκώσουμε άγκυρα και να φύγουμε άρον άρον με κατεύθυνση νοτιοδυτικά.

Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Τα λόγια της Μαρίας Σκλάβου, που μένει στον οικισμό του Αγ. Ιωάννη του Θερμαστή στους Φούρνους, ότι πρέπει να επισκεφτώ οπωσδήποτε το ακατοίκητο νησάκι του Αγ. Μηνά, γιατί η ενέργεια που εκπέμπει είναι απίστευτη, με έκαναν να βρω τον τρόπο να πατήσω το πόδι μου και σ' αυτή τη νησίδα των Δωδεκανήσων.

Παρακάλεσα λοιπόν τον Γιακουμή Μανούσο, τον τυροκόμο που παρουσίασα προχθές στο διαδικτυακό περιοδικό μου και στο YouTube https://www.ribandsea.com/face/4688-giakoumis-manoysos-o-naftikos-pou-anavionei-to-foteino-parelthon-tis-tyrokomias-stous-foyrnous.html να επικοινωνήσει με την αδελφή του Αγγελική και να της ζητήσει να πάω μαζί της με το καίκι στον Άγιο Μηνά. Έτσι και έγινε.

Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Βλέποντας ανθρώπους, όπως ο Γιακουμής Μανούσος στο χωριό Καμάρι των Φούρνων, να διατηρούν ευλαβικά την παράδοση, καταλήγω στο συμπέρασμα πως τίποτε δεν χάθηκε οριστικά σ' αυτή τη χώρα. Τον συνάντησα στον χώρο όπου αρμέγει καθημερινώς τα λιγοστά αιγοπρόβατα που εκτρέφει και στη συνέχεια τυροκομεί το γάλα τους παράγοντας τυρί και μυζήθρα. Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που έμαθε απ' τον πατέρα του, με την ίδια αγάπη για τα ζώα.

Συνταξιούχος ναυτικός ο Γιακουμής, μάγειρας στα καράβια, επέστρεψε στο νησί του πριν από 14 χρόνια. Αποφάσισε τότε να διατηρήσει έναν περιορισμένο αριθμό ζώων και να συνεχίσει αυτό που έκανε ο πατέρας και ο πεθερός του. "Με τα ζώα μεγάλωσα από παιδί. Μπαρκάρισα στα καράβια, αλλά όταν συνταξιοδοτήθηκα και επέστρεψα στο νησί αποφάσισα να συνεχίσω αυτό που έκαναν οι δικοί μου και να ασχοληθώ με κάτι που γνώριζα, ξοδεύοντας συγχρόνως τη σύνταξή μου!"

Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος

Είναι αλήθεια πως δεν επισκέπτονται όλοι οι ταξιδιώτες τη Θύμαινα των 100 κατοίκων, που απέχει 1 μόλις μίλι απ' το λιμάνι των Φούρνων. Και, ομολογώ, ότι ούτε εγώ είχα περάσει απ' τη Θύμαινα όταν σταμάτησα το 2004 για λίγες ημέρες με το φουσκωτό μου στους Φούρνους. Παραδέχομαι τώρα ότι ήταν λάθος μου. Και το κατάλαβα προχθές που περάσαμε στη Θύμαινα με το "Μεγαλόχαρη" και μείναμε στον μικρό και ξεχασμένο αυτό παράδεισο 5 μόλις ώρες μέχρι να περάσει και πάλι το καραβάκι να μας πάρει. Ήταν αρκετές όμως για να γεμίσουμε την ψυχή μας με όμορφες εικόνες και να συζητήσω με τον Γιώργο Μαρκάκη, τον υπέροχο και μαχητικό αυτόν άνθρωπο που καμιά ατυχία και αναποδιά της ζωής δεν κατάφερε να λυγίσει. https://www.ribandsea.com/face/4685-giorgos-markakis-o-kritikaros-tis-thymainas-pou-den-fovatai-na-pei-ta-pragmata-me-to-onoma-tous.html

Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Η Λίτσα Βούλγαρη είναι δοτική, ευγενική, χαρούμενη, ακούραστη και ταλαντούχα. Όλη την ημέρα κάτι σκαρώνει στον πάγκο εργασίας του μαγαζιού που διατηρεί με τον σύζυγό της στους Φούρνους Κορσεών.Και τι δεν φτιάχνει η απίστευτη αυτή γυναίκα που, όπως η ίδια λέει, εργάστηκε ακόμη και αμισθί σε ανάλογα μαγαζιά προκειμένου να μάθει την τέχνη.

Η θερμαινόμενη βιτρίνα του μαγαζιού, που φέρει τον τίτλο "Μαϊστράλι", γεμίζει κάθε πρωί με τυρόπιτες, μπουγάτσες, λουκανικόπιτες, πιροσκί, πίτσες, κατημέρια, πεϊνιρλί, λουκουμάδες και καθε λογής λιχουδιά που φτιάχνεται με ζύμη. Μέχρι το μεσημέρι μάλιστα δεν έχει μείνει ούτε δείγμα! Για τις πωλήσεις δεν ευθύνονται μόνο οι απίστευτες γεύσεις αλλά και οι... προλεταριακές τιμές, όπως λέει χαριτολογώντας η Λίτσα.