Οι περισσότεροι από εσάς, τους συνδρομητές, αναγνώστες και φίλους μου, αν όχι όλοι, γνωρίζετε τον διακαή πόθο μου να κάνω τον γύρο της Ευρώπης με ένα πεντάμετρο φουσκωτό σκάφος. Μια ιδέα που καρφώθηκε στο μυαλό μου κατά την διάρκεια ενός ταξιδιού στη Σκωτία το καλοκαίρι του 1991 και ανακοίνωσα επισήμως τον Ιούνιο του 2016 στο διαδικτυακό περιοδικό μου. Ένα ταξίδι που θέλω να ονομάσω «Στα χνάρια του Ιάσονα», που θα διαρκέσει, σύμφωνα με τους υπολογισμούς μου, τρεις περίπου μήνες, θα συμπεριλάβει 13 χώρες και η συνολική απόσταση που θα καλυφθεί θα είναι 8.000 περίπου ν. μίλια.

Δυστυχώς ούτε το 2017, ούτε το 2018, ούτε φέτος κατάφερα να υλοποιήσω αυτή μου την επιθυμία, μολονότι υπάρχουν εταιρείες που διαθέτουν το σκάφος, τον κινητήρα και τον λοιπό εξοπλισμό. Και ο λόγος είναι ότι δεν κατάφερα να βρω χορηγό για τα καύσιμα που θα απαιτηθούν και τα οποία θα ανέλθουν στα 8.000 περ. λίτρα αμόλυβδης βενζίνης. Χονδρικώς δηλαδή 13.000 - 15.000 ευρώ με τις σημερινές τιμές που ισχύουν στην Ευρώπη.

Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Ανάμεσα στα άλλα θαυμαστά που κρύβει ο Βατόλακκος είναι και το λαογραφικό του μουσείο. Ο Μανώλης Αβαράκης μου άνοιξε την πόρτα και αυτού του αξιοθέατου, με τον Δημήτρη Δερμιτζάκη να με ξεναγεί στους χώρους του. Παλιό ελαιοτριβείο, φουρνόσπιτο, αποστακτήριο, σκεύη, αγροτικά εργαλεία, έπιπλα, παραδοσιακές φορεσιές, αργαλειός, χαλιά, κεντήματα και παλιές φωτογραφίες ήταν όλα εκεί όμορφα τακτοποιημένα σε δύο ξεχωριστά κτίσματα, το ένα δίπλα στο άλλο.

Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Ο Νίκος Μάνεσης είναι το είδος εκείνο του καλλιτέχνη τον οποίο μισούν οι έμποροι καυσόξυλων! Άλλος βλέπει ένα κούτσουρο ελιάς και λέει "πω πω, ένα ξύλο για το τζάκι" την ώρα που ο Νίκος Μάνεσης βλέπει το ίδιο κούτσουρο όπως βλέπει ο ζωγράφος τον καμβά!

Αυτός ο άνθρωπος, τον οποίο δεν είχα συναντήσει ξανά στο παρελθόν, ήταν η αιτία που μπήκα στη διαδικασία να κατέβω και πάλι στην Κρήτη αφού ο Βαμβουνάκης, ο καλός μου φίλος απ' τα Χανιά, αλλά και ο Βαγγέλης Κέφης, ο ξυλογλύπτης απ' την Κερατέα, μου είχαν διεγείρει τη φαντασία εκθειάζοντας το ταλέντο του Νίκου Μάνεση και το "Β΄ Συμπόσιο Ξυλογλυπτικής" που θα διοργάνωνε στον Άγιο Νικόλαο στις αρχές Οκτωβρίου. "Αν εγώ είμαι του Νηπιαγωγείου στην ξυλογλυπτική, ο Μάνεσης είναι του Πανεπιστημίου!", μου είχε πει ο Κέφης.

Γράφει ο Σωτήρης Καλαμίτσης.

Τα προσωπικά δεδομένα και η προστασία τους έχουν μπει για τα καλά στη ζωή μας. Σε κάθε βήμα μας θα πρέπει να αναλογιζόμεθα, μήπως με την πράξη μας προσβάλλουμε κάποιου τα προσωπικά δεδομένα, δηλαδή  στοιχεία της προσωπικότητός του και του ιδιωτικού βίου του, αλλά και της συμπεριφοράς του. Γνωρίζω π.χ. ότι ο γείτονάς μου έχει καταδικασθεί για παιδεραστεία και παρατηρώ ότι πλησιάζει τα παιδιά άλλων γειτόνων και τους δίνει καραμέλες, γλειφιτζούρια, σοκολάτες κ.λπ. Ο νους μου πάει στο κακό και ενημερώνω σχετικώς τους γονείς των γειτονόπουλων. Παρεβίασα τα άθλια προσωπικά δεδομένα τού παιδεραστή; Μπορεί να με εναγάγει  ή να με μηνύσει ο παιδεραστής για την αποκάλυψη αυτή; Ασφαλώς και όχι, αν και ποτέ δεν ξέρεις πώς μπορεί να σκεφτεί ένας δικαστής, σε περίπτωση που ο παιδεραστής τολμήσει να στραφεί εναντίον μου.

Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Οι πληροφορίες που είχα για τον διοργανωτή του "Β΄ Πανελληνίου Συμποσίου Ξυλογλυπτικής" που επρόκειτο να πραγματοποιηθεί στον Άγιο Νικόλαο της Κρήτης ήταν αυτές που βάρυναν στην απόφασή μου να πάω στον Άγιο Νικόλαο. Χρειαζόταν βεβαίως και η σύμφωνη γνώμη των δύο χορηγών μου. Της "ΑΝΕΚ LINES" και της "BLUE STAR FERRIES", τα τμήματα χορηγιών των οποίων συμφώνησαν να μου χορηγήσουν δωρεάν τα εισιτήρια για το αυτοκινούμενο και την αφεντιά μου.

Ο Νίκος Μάνεσης, λοιπόν, ήταν αυτός που με έκανε να βρεθώ το Σάββατο 5 Οκτωβρίου στη Δημοτική πλάζ του Αγ. Νικολάου και τα εγκωμιαστικά σχόλια του καλού μου φίλου Σταύρου Βαμβουνάκη γι' αυτόν τον εξαιρετικό ξυλογλύπτη και διοργανωτή του "Β΄ Πανελληνίου Συμποσίου Ξυλογλυπτικής".