Δεν συνηθίζω να προλογίζω με δικά μου σχόλια τα άρθρα του εξαίρετου Ανθρώπου, δικηγόρου, φίλου μου και αρθρογράφου Σωτήρη Καλαμίτση. Ούτε εδώ θα το κάνω. Θα κάνω όμως την εξής διευκρίνιση. Δεν ασχολούμαι πια και δεν καυτηριάζω τις αήθεις συμπεριφορές του άλλοτε "φίλου" και συνταξιδιώτη μου Παύλου Πολάκη. Τον καταδικάζω με την πλήρη αδιαφορία μου. Γιατί αν έγραφα και σχολίαζα όσα απίστευτα έχει βγάλει από το παχύ του έντερο δια της στοματικής του κοιλότητας τα τελευταία τέσσερα (και όχι μόνο) χρόνια, δεν θα μπορούσε να τον ξεπλύνει ούτε το ρέμα της Καλλιρρόης...
Ιωσήφ Παπαδόπουλος.
Παύλος Και[ουρ]άδας.
Γράφει ο Σωτήρης Καλαμίτσης.
Κρίμα ρε Κυμπουρόπουλε που δεν είχες κατάστημα βουλκανιζατέρ*. Θα είχες πολλές πιθανότητες να διορισθείς Διοικητής Νοσοκομείου χωρίς να περάσεις από Επιτροπές με χαρτιά και βούλες. Έκανες το σφάλμα να γίνεις γιατρός και την ατυχία να πάσχεις από μία ασθένεια που σε καθήλωσε σε αναπηρικό αμαξίδιο. Ακόμη μεγαλύτερο σφάλμα σου: να αριστεύσεις εις πείσμα του Καρανίκα και όλου του πρωθυπουργικού επιτελείου και να παρελάσεις με υπερηφάνεια έχοντας το εθνικό σύμβολο καρφωμένο στο αμαξίδιό σου εις πείσμα των γόνων του Βούτση, του Κουράκη, του Σκουρλέτη και όλων των λοιπών συριζοεθνομηδενιστοπροδοτών.








