Rib and Sea

Το σωσίβιο, το quick stop και η ζώνη σώζουν ζωές

Σημείωμα του εκδότη

editorial

Όταν κλείνει μια παρένθεση, ανοίγει μία άλλη...

Ιωσήφ ΠαπαδόπουλοςΣήμερα έφυγε ένα μεγάλο βάρος από πάνω μου. Περιέργως, όμως, ενώ όταν διώχνει κανείς ένα βάρος από πάνω του νοιώθει ευτυχισμένος, εγώ νοιώθω... συντετριμμένος! Κάθε φορά που κλείνει μια παρένθεση στη ζωή μου, ακόμη και αν έπρεπε όπωσδήποτε να κλείσει, εγώ θλίβομαι. Θλίβομαι γιατί μαζί με την παρένθεση κλείνει και μια σελίδα της ζωής μου. Γιατί μαζί της θάβονται και ώρες προσφοράς, ξεγνοιασιάς, συντροφικότητας. Γιατί μέσα σ’ αυτές τις παρενθέσεις υπήρξαν άνθρωποι, υπήρξαν γνωστοί, υπήρξαν «φίλοι», υπήρξαν κοινωνοί (υποτίθεται) της ίδιας με μένα  φιλοσοφίας, ώς προς την κοινή μας αγάπη για Κείνη. Μια καλή φίλη, όποτε με βλέπει στενοχωρημένο, μου λέει. «Άφησε πίσω ό,τι σε ενοχλεί και τράβα εμπρός». Αυτό έκανα πάντα, αυτό θα κάνω και τώρα. Μοναχικός είναι άλλωστε ο δρόμος που επέλεξα να βαδίσω όλα αυτά τα χρόνια, από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, και όπως φαίνεται θα παραμείνει μοναχικός, όσο εγώ μένω αμετακίνητος στα πιστεύω και τις Αρχές μου και δεν συμβιβάζομαι για να είμαι αρεστός, "προσαρμοστικός", "συμβατός", "φίλος".

Περισσότερα...

Στηρίξτε με, στηρίξτε με, και... τσάμπα διαφημίστε με!

Ιωσήφ ΠαπαδόπουλοςΣύμφωνα με πρόσφατη έγγραφη καταγγελία εκδότη θαλασσινού περιοδικού, κάποια ανταγωνιστικά (με το δικό του προφανώς) έντυπα, τα οποία ωστόσο δεν κατονομάζει, καταχωρούν διαφημίσεις συγκεκριμένων εταιρειών, χωρίς να πληρώνονται! Ο καταγγέλων ισχυρίζεται, με τον δικό του χαρακτηριστικό και γνώριμο τρόπο, ότι οι ανταγωνιστές του συντηρούν κάποιους φίλους-πελάτες που έχουν μεγάλα υπόλοιπα, διαφημίζοντάς τους δωρεάν στα περιοδικά τους, για να δείξουν ότι αυτά υπερτερούν σε αριθμό διαφημιστικών καταχωρήσεων. Ο εν λόγω εκδότης δεν σταματά όμως εδώ. Αποκαλεί «κορόϊδα» τους υπολοίπους διαφημιζομένους, οι οποίοι πληρώνουν διαφήμιση, αφού επιτρέπουν (εν γνώσει ή εν αγνοία τους) στους ανταγωνιστές τους να τους ανταγωνίζονται, διαφημιζόμενοι στο ίδιο περιοδικό δωρεάν!

Περισσότερα...

Προσοχή στη γρίππη της βλακικής αγέλης! Δεν υπάρχει εμβόλιο...

Ιωσήφ ΠαπαδόπουλοςΖούμε, χωρίς αμφιβολία, σ’ ένα κόσμο που έχει ξεφύγει πια απ’ τα πλαίσια της κοινής λογικής. Ένα κόσμο που έχει τρελλαθεί εντελώς. Και αυτό το βλέπουμε γύρω μας καθημερινώς. Το φαινόμενο μάλιστα, ιδίως στο χώρο που κινούμαστε εμείς, οι υποτιθέμενοι λάτρεις της θάλασσας και του φουσκωτού σκάφους, τείνει να πάρει διαστάσεις επιδημίας, για να εναρμονιστούμε κάπως και με το σλόγκαν της εποχής. Η γρίππη των χοίρων, βλέπετε, και τα δισεκατομμύρια που εισπράττει η φαρμακοβιομηχανία από τα εμβόλια που πουλάει, είναι το πρώτο θέμα της εποχής. Που για να τα πουλήσει, πρέπει το πράγμα να πάρει δημοσιότητα και να πεθάνουν και μερικοί. Και ποιος θα αναλάβει να δώσει στο θέμα δημοσιότητα; Ποιοι άλλοι; Οι καλοπληρωμένοι «συνάδελφοί» μου, οι his master’s voice κάποιων εκδοτών και καναλαρχών.

Περισσότερα...

Τι του λείπει του ψωριάρη; Σκούφια με μαργαριτάρι...

Ιωσήφ ΠαπαδόπουλοςΝ’ αγιάσει θέλει κανείς σ’ αυτόν τον τόπο, αλλά μερικές φορές τα πρόσωπα και οι καταστάσεις δεν τον αφήνουν! Κι’ εκεί που περπατάς κανονικά και κοιτάς τη δουλειά και την καμπούρα σου, κάποιοι προσπαθούν να σου βάλουν τρικλοποδιά. Δεν θα κλαψουρίσω όμως. Ούτε θα τα πω της πεθεράς για να τ’ ακούσει η νύφη. Ούτε θα στείλω ραβασάκια στους εν δυνάμει πελάτες του Rib and Sea για να παραπονεθώ επειδή δεν διαφημίζονται εδώ, ενώ διαφημίζονται κάπου αλλού. Δικαίωμά τους είναι! Με τον παρά μου και την κυρά μου, λέει άλλωστε ο σοφός λαός.

Κι’ εκεί που τα είχαμε όλα αυτά και ψάχναμε ένα ευρουλάκι στη δεξιά μας τσέπη, για να πιούμε μια μπύρα μ’ ένα φίλο ή να ρίξουμε ένα εικοσάλιτρο στο ορφανό ρεζερβουάρ του φουσκωτού βρε αδελφέ, να’ σου και οι ευρωεκλογές! Τι του λείπει του ψωριάρη; Σκούφια με μαργαριτάρι! Και τι να ψηφίσει κανείς; Μήπως θα αλλάξει κάτι; Υπό υψηλή κηδεμονία είμαστε άλλωστε. Μας κοιτάζει και με το άγριο βλέμμα του το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Και χρωστάμε, εκτός της Μιχαλούς, και κάτι δισεκατομμύρια ευρώ στους ξένους κηδεμόνες μας, έτσι για να έχουν να πληρώνουν και τα δισέγγονά μας το κάτι τις δηλαδή. Ευτυχώς που συνέπεσε το τριήμερο και βρέθηκε το άλλοθι για να μην περιμένουν κάποιοι ασκόπως στην ουρά της κάλπης...

Περισσότερα...

Πάμε θάλασσα;

Ιωσήφ ΠαπαδόπουλοςΦέτος περάσαμε τις ημέρες του Πάσχα με φίλους στη Ζάκυνθο. Και ήταν αυτή ακριβώς η "συνταγή" που με έκανε να αλλάξω ρότα στη σύνταξη αυτού του σημειώματος. Γιατί άλλα είχα κατά νου να γράψω, ευρισκόμενος, προφανώς και δικαίως, εν βρασμώ ψυχής, και άλλα τελικώς γράφω. Γιατί επείσθην, βλέπετε, ότι η μιζέρια, η μικροψυχία και η κοντόφθαλμη οπτική θεώρηση των πραγμάτων εκ μέρους κάποιων, δεν μπορεί και δεν θα πρέπει να δηλητηριάσει την αισιοδοξία μας για το αύριο, γι' αυτά που έρχονται.

Γιατί πέρα και πάνω από πλωτές εκθέσεις και διεκδικήσεις πατρότητας "πρωτότυπων" ιδεών, αποκλειστικότητας πρωτοβουλιών και επιλεκτικών αποκλεισμών, υπάρχει εκεί έξω το απέραντο γαλάζιο, τα ταξίδια μας στη φιλόξενη αγκαλιά Της, οι φίλοι μας, αυτοί που περιμένουν να ονειρευτούν με τα όνειρά μας, αυτοί που περιμένουν να ταξιδεύσουν μαζί μας. Γιατί, τελικώς, αυτά μόνο παίρνουμε στις αποσκευές μας, όταν έρθει κάποτε το πλήρωμα του χρόνου...

Περισσότερα...