Γράφει ο Σωτήρης Καλαμίτσης.
[Φωτο : το μέγα πωλητικό κεφάλαιο του Έθνους].
Επειδή μας έχουν πρήξει με τα Greek statistics, χάρη στα οποία μπήκαμε στο ευρώ, ενώ δεν αξίζαμε μία τόσο μεγάλη... τιμή-λαιμητόμο, αφιερώνω στου ευρωλάγνους, επί τη 16η επετείω της εισόδου μας στην ευρωζώνη, απόσπασμα από το βιβλίο τού Βαρουφάκη «And the weak suffer what they must?» [σελίδες 135-136].
«Όμως, το δημόσιο χρέος της Ιταλίας ήταν διπλάσιο εκείνου που ορίζει το Μάαστριχτ ως το ανώτατο όριο για την είσοδο στο ευρώ και ο πληθωρισμός της βυθιζόταν στην κόκκινη ζώνη. Η Ρώμη έκανε τα αδύνατα δυνατά, για να κατεβάσει αυτούς τους δείκτες στα όρια του Μάαστριχτ. Ευφυείς αξιωματούχοι, συνεργαζόμενοι με το καλλίτερο οικονομικό μαγειρείο που θα μπορούσε να προσφέρει η Goldman Sachs, επεδόθησαν στη δημιουργική λογιστική που κατάπιε μέρος του χρέους και λίγο από το έλλειμμα του κυβερνητικού προϋπολογισμού.







